Instagram #1

Zwangerschap

Zwangerschapsdiabetes: Insuline spuiten

19 augustus 2015
Diabetis Levemir - Bringinghappiness.nl

Jep.. de titel geeft het al een beetje weg. Zoals ik onlangs al vertelde heb ik zwangerschapsdiabetes. Al na een weekje diëten bleek dat mijn nuchtere waarden echt te hoog bleven. De waarden na het eten zijn gelukkig een stuk positiever, maar dat maakt uiteindelijk geen verschil. De diabetesverpleegkundige was daar heel kordaat in ‘je moet langwerkende insuline gaan spuiten in de avond’.

Oké doen we.

Ik moest de volgende dag gelijk langskomen voor uitleg hoe je, jezelf moet spuiten met een insulinepen. Nu ben ik totaal niet bang voor naalden en ik durfde het daarom wel aan. Niet dat het echt een keuze is, maar toch.. ik kan me voorstellen dat het behoorlijk eng is om zelf een naald in je lijf te steken wanneer je angst hebt voor naalden.

De diabetesverpleegkundige legde uit dat bij mij de onderhoudsfunctie van de alvleesklier, de langwerkende insuline, momenteel niet zo goed werkt door de zwangerschapshormonen (those bitches). De kortwerkende insuline (die vrij komt na een maaltijd) was prima onder controle. Vandaar dat mijn nuchtere waarde soms hoger was dan de waarde na het eten.

20150800Zwangerschapsdiabetes7Eerlijk is eerlijk, ik vond het naaldje in de pen reuze meevallen, maar toen ik ’s avonds op de rand van mijn bed dat naaldje boven mijn buik hield moest ik er toch ook even aan wennen. Maar.. ik vond het dus peanuts. Sterker nog, ik vind het naaldje waarmee ik vier keer per dag bloed moet prikken uit mijn vingers vervelender.

Ik mocht beginnen met vier eenheden en dit is (volgens mij) behoorlijk weinig, maar het is even uitzoeken wat helpt. Aangezien we voor het weekend zaten mocht ik mijn dosis maximaal verhogen tot 5 eenheden op het moment dat mijn nuchtere waarden niet verbeterden. De eerste ochtend was mijn waarde nog steeds veel te hoog en ik twijfelde dan ook wat ik die avond zou gaan doen, wellicht moest mijn lichaam even wennen? Ik besloot toch om voor 5 eenheden te gaan. Al na een paar dagen bleek dat mijn waarden niet onder de indruk waren van de toegediende insuline en daarom mocht ik mijn dosis van de diabetesverpleegkundige ophogen naar 7.

20150800Zwangerschapsdiabetes6Ik kan nu alleen maar hopen dat we het op deze manier zoveel mogelijk onder controle kunnen houden. Deze zwangerschap gaat nog even duren en ik begrijp dat het soms lastiger word om het met een dieet te redden wanneer je langer zwanger bent. Het is even afwachten. Hopelijk is de diabetes na de bevalling ook direct weg, maar het kan ook zijn dat ik al diabetes aan het ontwikkelen was. Ik moet dus sowieso na een aantal weken/maanden terugkomen bij de internist. Ik probeer maar even om niet te ver vooruit te kijken, maar ik vind dat behoorlijk lastig moet ik eerlijk zeggen.

  • Tamara
    19 augustus 2015 at 16:40

    Wat jammer dat je toch insuline moet spuiten. Maar hopelijk voor goed resultaat en een goede zwangerschap zonder extra complicaties. Sterkte!

  • Marlous
    19 augustus 2015 at 17:10

    Oh wat vervelend 🙁 Vanessa van Culinessa heeft het ook gehad, wellicht heeft zij nog tips voor je 🙂

    • Lonneke
      24 augustus 2015 at 16:05

      @Marlous: Volgens mij kwam ik dat tijdens een rondje Googlen eens tegen. Ik ga snel eens kijken op haar site. Dank je wel voor de tip.

  • Margot
    19 augustus 2015 at 17:50

    Oh bah! Wel fijn dat het spuiten uiteindelijk mee bleek te vallen, het lijkt mij best eng.

  • Joyce
    19 augustus 2015 at 19:29

    He gets, ik kan me zo goed voorstellen dat je baalt als een stekker en dat je bang bent voor de toekomst. Ik heb zelf in de 32e week van de zwangerschap zwangerschapsdiabetes gekregen en beviel met 37 weken. Gelukkig heb ik het met mijn voeding onder controle kunnen houden, al moest ik wel keihard knokken om de juiste dingen binnen te krijgen, ik wilde het insuline spuiten voorkomen en zat steeds net op het randje qua waardes. Binnen een paar uur na de bevalling waren mijn suikers weer op orde. Alleen bij Luuk waren ze te laag omdat ik tijdens de bevalling niet had gegeten, daardoor moesten we direct starten met bijvoeding, maar als dat alles is..?

    Ik heb bij de nacontrole perfecte suikers gehad. En ik word nu nog halfjaarlijks gecheckt door de huisarts. Even bloedprikken en mijn suikers checken. Tot nu toe gaat het nog goed. Dat kan dus ook! Het zegt niets voor over een aantal jaar, maar ik hoop dat het je gerust stelt. Het kan zomaar over zijn vlak na je bevalling!

  • Fleur
    19 augustus 2015 at 20:16

    Heftig dat een zwangerschap zoveel met je lichaam kan doen. Wel goed dat er via deze weg toch een soort van ‘oplossing’ is toch? Tuurlijk het prikken is niet leuk, maar het went. Ik kan zelf nog goed herinneren toen ik mezelf voor het eerst moest prikken (groeihormoon, zelfde naaldje ect), ik kon toch niet anders dus ik deed het gewoon. Gelukkig als je eenmaal ‘gewend’ bent weet je niet anders meer en gaat het gewoon allemaal, zonder na te denken, bijna vanzelf:). Hopelijk komt het straks weer allemaal op het goede padje terecht en weetje waarvoor je het allemaal gedaan hebt:).

    • Lonneke
      24 augustus 2015 at 16:07

      @Fleur: Ja een zwangerschap kan ontzettend veel met je lichaam doen. Het grappige is alleen dat de een er veel last van heeft, terwijl een ander fluitend door de zwangerschap gaat.. bad luck voor mij dus. Hopelijk is het inderdaad tijdelijk en het is voor een goed doel. Cliché, maar waar.

  • zwartraafje
    19 augustus 2015 at 20:47

    Ik hoop met jou mee dat die diabetes verdwijnt zodra je jullie kindje in je hadden mag houden. Mocht dit niet het geval zijn – dan kan ik je misschien alvast geruststellen door je als mede-diabeet te laten weten dat leven met diabetes geen beperking hoeft te zijn. Ok, je moet met extra zaken rekening houden, maar verder kan je perfect dezelfde dingen doen als een niet-diabeet.

    • Lonneke
      24 augustus 2015 at 16:11

      @Zwartraafje: Wel heel fijn om dat te horen.. het zit wel continue in mijn hoofd nu. Maar goed, als het zo is dan moet ik er mee dealen en dan vind ik daar (hopelijk) ook wel weer mijn weg in.

  • Marieke
    19 augustus 2015 at 21:11

    He getver! Kan me voorstellen dat het een hoop gedoe is en dat je je nu al druk maakt of je er straks na de bevalling vanaf bent. Ik hoop het heel erg voor je! Sterkte!

  • Suuz
    19 augustus 2015 at 21:13

    ooooh bah, ik hoop zo dat het na de zwangerschap weer over is!! bij mij beste vriendinnetje was dat wel zo! dus we houden goede hoop!!! heel veel sterkte de komende maanden zeg! ik denk aan je!!

    • Lonneke
      24 augustus 2015 at 16:12

      @Suuz: dank je wel! Ik probeer maar van het positieve uit te gaan haha. En lekker cliché.. ik krijg er iets moois voor terug.

  • Nicky
    20 augustus 2015 at 10:51

    Ik hoop voor jou dat je niet extra moet bijspuiten!

  • Frauke
    20 augustus 2015 at 11:09

    Ahh jeetje, jammer dat je insuline moet spuiten! Is toch weer wat extra rompslomp, gelukkig heb je het er zo te lezen niet heel moeilijk mee om jezelf te prikken! Lijkt me nog wel een best eng gevoel. Hopelijk helpt dit voldoende en is het ook echt enkel tijdens de zwangerschap. Ik duim voor je! X

  • Linda
    20 augustus 2015 at 11:52

    Oh wat vervelend 🙁 Maar gelukkig dat het spuiten in ieder geval meeviel, ik krijg er nu al de kriebels van! Sterkte ermee! Knap trouwens dat je zelfs van medicijnen mooie foto’s kunt maken, hoe doe je het toch? 😉

  • Puck
    20 augustus 2015 at 12:33

    Alle respect voor jou hoor. Ik vind prikken ook niet eng, maar mezelf prikken vind ik toch van een heel andere orde. Ik snap dat je het gewoon doet, als het moet, maar toch knap.

  • Tess
    20 augustus 2015 at 14:20

    Alsof het inderdaad al niet lastig genoeg is om gewoon zwanger te zijn. Sterkte ermee en ik duim voor jou/jullie! x

  • Anita | mindjoy
    20 augustus 2015 at 14:28

    Wat ontzettend balen dat je toch insuline moet gaan spuiten! Hopelijk is het allemaal snel onder controle en kan je weer gaan genieten 🙂

  • Madam Elisa
    20 augustus 2015 at 17:34

    Oh vervelend dat je moet spuiten maar fijn dat het je zo afgaat. En stiekem ben ik blij dat je er een blogje aan wijd. Soms lijken dit soort dingen taboe om over te schrijven, terwijl het ook voorkomt en de werkelijkheid is! Soms lijken wij dat te vergeten…

    Hopelijk heb je het snel onder controle 🙂

  • Mieke
    22 augustus 2015 at 09:26

    Hè, wat vervelend zeg. Ik hoop hard met je mee dat de waarden snel onder controle zijn en dat het na de bevalling geen blijvende diabetes is. Veel sterkte!

  • Nicole
    25 augustus 2015 at 12:52

    Poeh, ik heb dus angst voor naalden! Het is allemaal wat, hopelijk gaat het allemaal helpen en heb je het snel onder controle!

    • Lonneke
      25 augustus 2015 at 14:07

      @Nicole: Ja dan lijkt het me verschrikkelijk, want dan moet je echt even iets overwinnen. Gelukkig heb ik daar zelf geen last van.. dat is dan even in meevaller in deze 😉

  • Marcella
    5 september 2015 at 23:43

    Dat lijkt me zeker moeilijk Lon, ik hoop dat je de diabetes straks kwijt bent. En dat je de balans nu gevonden hebt, want dat was even zoeken begrijp ik. Lastig hoor, dikke knuffel voor jou!! Ik heb jarenlang injecties gezet, maar dat was niet dagelijks. En hoewel ik het niet eng vond, was ik er een tijdje wel klaar mee.

Stay weird