Instagram #1

Zwangerschap

Zwangerschapsdiabetes: hoe gaat het?

22 oktober 2015
Diabetis Levemir - Bringinghappiness.nl

Een tijdje geleden deelde ik al met jullie dat ik zwangerschapsdiabetes heb en dat ik ’s avonds langwerkende insuline moest gaan spuiten. Dat laatste doe ik nog steeds, maar tot nu toe zitten we nog steeds niet op de juiste dosering. Het is een week goed gegaan in het ziekenhuis en toen was ik erg opgelucht en dacht ik eindelijk de juiste dosering te hebben, maar helaas dat bleek niet het geval.

Tot op heden hoef ik nog geen kortwerkende insuline te spuiten, want ik red het nog prima met het dieet. Eerlijk is eerlijk, soms baal ik vreselijk dat ik zo ontzettend op mijn eten moet letten. Ik kan eigenlijk geen brood meer eten en mijn ontbijt is daardoor standaard hetzelfde, omdat ik daar gewoon goed op reageer. Wat ik dan eet? Een kom yoghurt met een paar eetlepels brinta, een halve peer en wat pecannootjes haha. Laatst deed ik er een appel doorheen en toen schoten mijn suikers omhoog.. nee appels zijn een no go!

Zwangerschapsdiabetes - Bringinghappiness.nlAfgelopen maandag kreeg ik een groei-echo en toen bleek dat onze kleine meid prima op schema ligt en qua grootte mooi gemiddeld is. En daar doe ik het voor, dat realiseer ik me op zo’n moment dat ik naar het scherm staar. Al die frustraties rondom het eten en soms fluctuerende waarden.. ik doe het voor haar. Ik kan alleen maar hopen dat ik de suikerwaarden het laatste trimester ook netjes kan houden, maar ik kan me zo voorstellen dat dit door de hormonen steeds lastiger gaat worden. De tijd zal het leren.

Ik vind het momenteel vooral irritant dat ik vier keer per dag bloed moet prikken. Mijn vingers zijn af en toe lekker beurs en ik vind dat naaldje veel gemener dan die van de insulinepen. Mezelf insuline toedienen vind ik nog steeds niet erg. Al moet ik wel zeggen dat ik af en toe blauwe plekken heb. Misschien zijn er mensen met diabetes onder mijn lezers die daar tips voor hebben? Doe ik iets fout?

Eén ding is zeker.. ik ga na de bevalling heel heel heel heel heel heel heel heel erg genieten van een wit pistoletje met filet americain. Oh.. en een beschuit met muisjes natuurlijk 😉

  • Judith
    22 oktober 2015 at 08:55

    O ja die naaldjes in he vinger zo pijnlijk… Mijn vader is diabeet en af toe laat ik me verleiden om mijn waardes te checken… Maar ik altijd bang voor het ‘attack’ naaldje! Bij sommige pennen kan hem wel minder heftig afstellen… Dat scheelt al heel veel!

    En blauwe plekken Tsja dan raak je een ader… Mijn vader spoot (heeft nu een infuusje) het meest in zijn buik en masseerde zijn huid dan een beetje voor!

    Ik heb respect voor je hoor Lonneke! Omdat papa het heeft was ik altijd bang dat dat m’n voorland zou zijn… Maar wat je zelf al schrijft; het moet, voor haar!! Zet ‘m op… Je hebt al meer weken gehad dan die er nog komen!!!

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:41

      @Judith: Mijn pen voor het bloed prikken kun je inderdaad ook afstellen, dat scheelt wel. Op sommige dagen is het gewoon pijnlijker. Ik prik vier keer per dag en dan weet ik op een gegeven moment niet meer welke ik heb gehad haha. Bovendien prik ik soms twee keer, omdat mijn apparaatje soms nogal afwijkt haha en dan wil ik het even checken.
      Blij dat jij er tot nu toe nog nooit mee te maken hebt gehad!

  • Sabien
    22 oktober 2015 at 11:44

    Respect! Houd inderdaad het einddoel in zicht, de laatste loodjes! (En dan… Filet americain, zalm, cakebeslag, sushi ALLES!)

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:41

      @Sabien: Haha ja dat probeer ik ook, maar het is een lange weg 🙂

  • Renske
    22 oktober 2015 at 13:14

    Ik heb ontzettend veel respect voor jou! Je weet waar je het voor doet, maar toch kan ik mij voorstellen dat je er soms flink van baalt. Nog ‘even’ en dan kun je lekker genieten van jullie meisje én een pistoletje filet american! 😉 Die naaldjes lijken mij trouwens behoorlijk pijnlijk…

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:42

      @Renske: Dank je wel, dat is lief. Pijnlijk is een groot woord hoor, vooral het insuline spuiten valt erg meer. Het bloed prikken voor de suikerwaarden is vervelender.. dat moet een aantal keren per dag dus op een gegeven moment zijn je vingers wel wat beurs 😉

  • Carolien - On a Healthy Adventure
    22 oktober 2015 at 13:39

    Goed bezig Lonneke! Ik begrijp dat het helemaal niet leuk is, maar je doet het inderdaad voor je kindje. Eens je dochter er is, geniet dan maar van al dat lekkers wat nu even niet mag 😉

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:43

      @Carolien: oh dat ga ik zeker doen haha. Allereerst gewoon lekker van een beschuit met muisjes als alles goed gaat 🙂

  • Puck
    22 oktober 2015 at 13:59

    Ik kan je helaas niet helpen, want ik heb het niet en ik ken niemand (dichtbij) die je zou kunnen helpen. Maar vooral heel veel sterkte toegewenst in die laatste maanden. Hopelijk blijf het met de suikers zo gaan als nu (of beter, laten we hopen op beter) en dan kan je straks enorm gaan genieten van je kleinste meisje…
    PS. ik hoorde van iemand die dit ook had dat zij eerder was ingeleid ivm de diabetes. En zij had het niet eens erg… Is dat bij jullie ook zo? Of misschien nog niets over bekend?

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:45

      @Puck: Ik word inderdaad eerder ingeleid, tenzij ik natuurlijk zelf eerder begin. Maar goed daar heb ik zelf helaas weinig invloed op. Beter zal het helaas niet gaan worden, want ik lees overal dat het gedurende de zwangerschap steeds lastiger wordt om je waarden goed te houden. Ik doe mijn best en dat gaat de ene dag beter dan de andere.
      Fijn weekend Puck!

  • Madelon
    22 oktober 2015 at 14:08

    Wat lijkt me dit naar :(. Zou de plek verdoven met een ijsblokje of koelelement iets zijn?

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:46

      @Madelon: Ik heb geen idee eigenlijk. Het is nu ook niet zo rampzalig, maar ik stond laatst naar mijn buik te kijken en toen zaten er wat blauwe plekken.. erg charmant naast die striae haha.

  • Lief meisje
    22 oktober 2015 at 15:10

    Respect met hoe jij hiermee om gaat. Knap hoor.

    Vanuit mijn werk heb ik enige ervaring met insuline spuiten. Blauwe plekken kunnen ontstaan met te hard druk en te snel injecteren.

    Mijn tip is: rustig injecteren, niet te hard drukken en 10 tellen wachten met het naadje eruit halen. Absoluut niet gaan masseren of iets anders doen. Hierdoor kan het zijn werking verliezen

    Over het bloedprikken in de vinger nog even, een tip. Vraag even na bij de diabetesvpk of ze misschien ook andere naaldjes daarvoor heeft. Ik weet niet wat je nu gebruikt. En wat sommige fijn vinden is om van te voren de handen warm te maken. Dit maakt het prikken misschien makkelijker.

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:48

      @Lief meisje: Ja langzaam spuiten probeer ik nu ook echt te doen. Echt klikje voor klikje zeg maar. Masseren heb ik nog nooit gedaan en als ik jou zo hoor is dat ook beter van niet.
      Ik kan mijn pen voor het bloedprikken wel instellen qua diepte. Het is de ene keer ook pijnlijker dan de andere, maar met minimaal vier keer per dag prikken voorkom je niet dat je soms twee keer achter elkaar hetzelfde plekje pakt denk ik. Sms is het dan wat gevoeliger denk ik.

  • zwartraafje
    22 oktober 2015 at 15:54

    Een truc om blauwe plekken te voorkomen ken ik niet. Je kan immers niet weten waar er oppervlakkige adertjes lopen. Bij sommige vingerprik-pennen kan je de intensiteit van de prik instellen. Vermits ik zelf al 25 jaar diabetes heb zijn mijn vingertoppen vrij ruw én moet die dus vrij hoog zijn. Maar jij komt waarschijnlijk met een lagere intensiteit al toe. Je vingertop voor het prikken een beetje masseren helpt én er bestaat ook een Fingertip Care Postlancing Spray van Naqi die je na het testen in je vinger kan masseren.

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:49

      @Zwartraafje: Tot nu toe red ik het wel met diepte 2 of 3 inderdaad. Het is niet anders.. Moet je nagaan, jij prikt al 25 jaar! Loop ik te miepen over die paar maanden 😉

      • zwartraafje
        24 oktober 2015 at 14:40

        Voor mij is het ondertussen een automatisme geworden maar ik herinner me nog goed dat het in het begin een hele omschakeling was. Je moet er echt de hele tijd bewust mee omgaan én vooral in die beginperiode waar jij je nu in bevindt is dat serieus wennen en aanpassen.

  • Anita
    22 oktober 2015 at 16:05

    Wat fijn dat het met de kleine meid allemaal goed was. Snap dat je het eenzijdige ontbijt inmiddels wel beu bent maar gelukkig dat het nog gewoon bij langdurige insuline is gebleven!

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:50

      @Anita: het scheelt dat ik van yoghurt hou haha.

  • Suuz
    22 oktober 2015 at 20:06

    Fijn dat alles goed is met jullie kleine meisje!!! begrijp heel goed dat je sommige dingen goed zat bent… nog even volhouden kanjer! you can do it!!! trots op je!

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:50

      @Suuz: Thanks meid!

  • Mieke
    22 oktober 2015 at 20:07

    Wat fijn dat het met de kleine meid allemaal goed gaat. Daar doe je het inderdaad voor.
    Maar het lijkt me toch behoorlijk pittig. Nog even doorbijten, sterkte.

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:50

      @Mieke: Precies! Nog eventjes haha.

  • Vlijtig Liesje
    23 oktober 2015 at 11:47

    Fijn dat ze goed groeit! Maar ik kan me voorstellen dat het na de bevalling heerlijk is om weer onbezorgd te kunnen snacken en eten.

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:51

      @Vlijtig liesje: Inderdaad, al is het maar voor een weekje! Daarna is gezond eten toch altijd weer beter haha, maar een gewone boterham zou al top zijn.

  • Annouska
    23 oktober 2015 at 21:36

    Ah wat vreselijk dat je nog steeds zoveel last hebt dat je nog geen goede dosering ervoor hebt kunnen krijgen.. Nog maar even aftellen tot je dat heerlijke broodje mag, al lijkt me dat heel lang duren voor het gevoel.

    • Lonneke
      23 oktober 2015 at 21:52

      @Annouska: Ja enerzijds vliegt de tijd en tegelijkertijd duurt het zo lang haha. Ach het komt allemaal wel goed, ik hou van een positieve insteek, maar dat gaat de ene dag beter dan de andere.

  • Willemvk
    24 oktober 2015 at 09:27

    Hopelijk kun je het op deze manier ‘onder controle’ houden. Succes

  • Marcella
    25 oktober 2015 at 21:58

    Ik vind het knap dat jij je zo goed onder controle houdt. Hopelijk blijf je dit ook lukken, ondanks de hormonen. Ik heb zelf jarenlang medicatie geïnjecteerd en had ook regelmatig een blauwe plek. Het ging me steeds meer tegen staan, dat injecteren. Dat ik nu alleen nog pilletjes heb vind ik dan ook meer dan prima. Hopelijk ben jij er na je zwangerschap dan ook snel vanaf!

  • Nicole
    8 november 2015 at 09:20

    Inmiddels bevallen hier en ik eet momenteel even alles wat toen niet mocht, haha. Veel (normaal, geen spelt) brood met hazelnootpasta! Chocolade! Honingwafels! Uiteraard ook gezond hoor, haha.

    Blauwe plekken op m’n been: check! Soms deed het insuline spuiten ook echt even pijn. Ik prikte toen waarschijnlijk even verkeerd. En m’n vingers waren ook beurs. Erg vervelend! Nu ben ik er inderdaad gewoon af. Zonder insuline, normaal brood met hazelnootpasta: 5.7. Zo gek, haha. Hopelijk ontwikkel ik in de toekomst geen diabetes 1. Groot risico na deze zwangerschapsdiabetes én diabetes in de familie (opa, oma, tante & oom!).

Stay weird