Instagram #1

Azië

Vietnam: Ho Chi Minh City

17 april 2010

15 APRIL 2010
Vandaag vertrekken we rond een uur of 12 met de bus uit Phnom Penh. We nemen plaats in een airconditioned bus met weinig beenruimte en vertrekken. Onderweg zien we weer veel huisjes op palen. De huisjes bestaan vaak uit niet meer dan een paar golfplaten. Het gezinsleven speelt zich af onder het huis. Armoede is hier duidelijk aanwezig in Cambodja.

De grens over
We steken de Mekong over met een ferry en na zo’n 3 uur rijden komen we aan bij de grens van Cambodja met Vietnam. Een medewerker van de bus zorgt continue voor onze paspoorten en de stempels die daarin gezet moeten worden.
Aan de zijde van Cambodja stappen we uit de bus. We krijgen ons paspoort, laten weer een foto maken, krijgen een stempel en stappen weer in de bus. Aan Vietnamese zijde stappen we weer uit, dit keer mét bagage. De bagage moet gescand worden. Vervolgens stappen we weer in de bus, waar een douanebeambte onze paspoorten komt controleren. Al snel blijkt degene die ons visum afgestempeld heeft een fout gemaakt te hebben en dus word een medewerker van de bus teruggestuurd met onze paspoorten, zodat het gecorrigeerd kan worden. En na een uurtje zijn we dan eindelijk officieel aangekomen in Vietnam! Het verschil met Cambodja is gelijk goed te zien. We zien langs de weg beter gebouwde huizen, meer auto’s en heel veel scootertjes. De wegen zijn redelijk goed en de straten zijn er over het algemeen schoon.

Na een redelijk comfortabele busreis van in totaal 6 uur komen we aan in Ho Chi Minh City. Ho Chi Minh City, eerder bekend als Saigon en daarvoor als Prey Nokor, is de grootste stad in Vietnam. Het ligt aan de Saigonrivier en heeft meer dan 8 miljoen inwoners. Net als veel steden in Azië groeit ook deze stad enorm snel.

Motorcycles
Verbaasd kijken we naar de hoeveelheid motorcycles die hier rondrijden. Nog nergens in Azië hebben we er zoveel bij elkaar gezien, overal waar je kijkt zie je helmpjes. Eén, twee, drie of vier per scooter! Het verkeer in Ho Chi Minh loopt hierdoor op dit tijdstip aardig vast en we doen er dan ook lang over voor we bij onze eindbestemming zijn.

Na anderhalf uur file rijden komen we aan bij het busstation, dat toevallig tegenover ons hotel blijkt te liggen! Hierdoor kunnen we alle opdringerige taxi-chauffeurs en andere verkopers negeren en gelijk naar ons hotel lopen.

Eenmaal ingecheckt en opgefrist gaan we een hapje eten. Ons hotel ligt midden in de backpackers wijk Pham Ngu Lao. Er zijn hier veel tourorganisatie’s, cafe’s en restaurants te vinden. We genieten met z’n vieren van heerlijk eten, een koud Saigon-biertje en een Mojito.

16 APRIL 2010
We genieten deze ochtend van een heerlijk ontbijt! De Fransen hebben hun invloed duidelijk achtergelaten, er is namelijk volop stokbrood te vinden in Vietnam én ook La Vache qui rit kom je op veel plekken tegen.

Vandaag gaan we Ho Chi Min City te voet verkennen en maken we een planning maken voor de komende dagen. We willen allemaal graag naar de Mekong Delta en naar het noordelijk gelegen bergstadje Da Lat. We boeken een tweedaagse tour naar de mekong Delta.

Ziek
Na een tijd rondgelopen te hebben, besluiten we wat broodjes en ijskoffie bij de bakker te halen. De ijskoffie bleek echter een weinig verstandige keuze, want niet veel later word ik erg ziek. De rest van de dag breng ik dan ook door in bed met een prullenbak binnen handbereik.

17 APRIL 2010
Aangezien ik me nog steeds niet heel lekker voel besluit ik in het hotel te blijven. Tom gaat met mijn ouders de stad verder verkennen.

Ben Thanh Market
Het is warm in Ho Chi Minh City want ondanks het feit dat het iets minder warm lijkt dan in Cambodja, staat de thermometer hier toch nog op 40 graden. We lopen de D Le Lai af via het centraal gelegen park en komen na 10 minuten lopen aan bij de Ben Thanh Market. Op deze markt is van alles verkrijgbaar, van souvenirs tot stoffen tot kleding en schoenen, maar ook eten en drinken. Na een tijdje rondgelopen te hebben verlaten we de markt met een aantal poloshirts.

Opera House van Ho Chi Minh City
We lopen verder via het Lam Son park naar het Opera House. Het gebouw is ontworpen door de Franse architect Felix Olivier en er kunnen zo’n 800 mensen in. De bouw van de Opera van Ho Chi Minh City startte in 1898, tijdens de Franse overheersing, toen Vietnam nog deel uitmaakte van Indochina. In 1900 werd het gebouw geopend.

Ho Chi Minh City Hall
We lopen een ronde door het zakencentrum van Ho Chi Min City om vervolgens via de Committee Building (Ho Chi Minh City Hall) terug naar onze wijk te lopen. Ho Chi Minh City Hall is gebouwd in 1902/1908 in Frans koloniale stijl.

Oversteken
Om in Ho Chi Min City een weg over te steken moet je wel even slikken. Het zijn vaak namelijk 6 baanswegen waar iedereeen kris kros door elkaar heen rijd. Kunst is kalm te blijven en op een gegeven moment gewoon te lopen. Voor de vele scooters hoef je in principe niet bang te zijn, zij manoeuvreren zich wel om je heen. Auto’s kun je beter wel even in de gaten houden. Alleen Ho Chi Minh City heeft al meer dan 5 miljoen motorcycles. In heel Vietnam rijden er overigens meer dan 38 miljoen. Het is een groot probleem voor dit land, want de wegen zijn er overvol en de scootertjes doen over het algemeen waar ze zin in hebben waardoor de auto’s letterlijk om de motorcycles heen moeten slingeren.

P.s. hoeveel slapende mensen zie jij op de foto?

  • amethyst
    2 mei 2010 at 04:31

    Volgens mij zie ik 2 slapende mensen haha.

  • ukkie
    2 mei 2010 at 17:09

    ik zie er zeker 2. Nummer 3 is twijfelachtig, is ze wakker of slaapt ze zittende….

  • Miekoe
    9 mei 2010 at 21:29

    Wat balen dat je zo ziek werd! Ziet er verder erg mooi uit allemaal weer.

  • Willemvk
    13 mei 2010 at 11:12

    Iets minder warm zegt ze, en dan is het nog 40°C.
    De thermometer komt hier nog niet eens aan de 9°C toe. Een beetje middelen die temperatuur??

  • Tessa
    15 mei 2015 at 16:50

    Leuk om je verslag te lezen -ook al heb je het al een tijd geleden geschreven, ik zei al: ik heb je blog pas net ontdekt. Ik ben vorig jaar naar Vietnam geweest, en heb me net als jij verwondert om alle scooters! En oversteken is inderdaad zo eng! De eerste keer dat ik overstak was met mijn (Vietnamese) vriend en schoonfamilie. Arm in arm wilde ik, als een menselijke keten, anders niet! “Als we gaan, dan gaan we met zijn allen”, heb ik zelfs geroepen, haha. Gelukkig werd het daarna beter, maar jeetje, wat een beproeving kan het oversteken zijn zeg! Uiteindelijk kreeg ik er handigheid in en liep ik zelfs voor mijn vriend de weg op 😉

    Volgend jaar gaan we misschien terug naar Vietnam, ik krijg er helemaal zin in door zulke leuke verslagen 🙂

    • Lonneke
      16 mei 2015 at 08:27

      @Tessa: Ja mooi land is het. In het begin is het oversteken eng, maar je wordt er behendiger in 😉

Stay weird