Instagram #1

Mama & Mini Zwangerschap

Kinderen kort na elkaar krijgen (+ tips)

17 maart 2016

Ik geloof dat ik het al wist de dag na de geboorte van mijn oudste dochter: ik wil snel een tweede! Of het nou de hormonen waren of niet, dat gevoel was heel sterk (die gekke hormonen ook!). De beslissing om voor een tweede te gaan namen we om een aantal redenen vrij snel. Dat ik zo’n beetje direct zwanger was is natuurlijk heel erg fijn, maar dat betekent ook dat onze twee meiden nog geen 18 maanden schelen.

De zwangerschap & kraamtijd

Onze oudste liep nog niet toen de jongste geboren werd dus ik heb tijdens mijn zwangerschap nog behoorlijk moeten sjouwen. Dat was af en toe best zwaar, zeker omdat rusten er gewoon niet in zit als je al een kleintje hebt. Wat dat betreft was de eerste zwangerschap echt luxe! Dat realiseer ik me nu, achteraf, heel goed. Dat zelfde geld eigenlijk ook voor de kraamperiode. Hoewel de eerste keer enorm wennen was (van geen naar een is gewoon een bizarre ervaring) valt de deze periode nu stukken zwaarder. Je kunt overdag niet meer zo makkelijk even rusten en dat kon ik bij de eerste wel. Hoe gebroken die nachten ook zijn, de oudste staat echt om 7 uur enthousiast te springen in haar bedje (of te jengelen grrrr).

Praktisch gezien rol je gewoon van de ene in de andere, althans dat lees je vaak en wat mij betreft is dat bullsh*t. Het blijft zwaar om voor een pasgeboren baby te zorgen, zeker als je er nog een (of meer) hebt rondlopen. Daarnaast is mijn schoonvader helaas een paar weken geleden overleden en het verdriet wat daarbij hoort, maakt alles extra zwaar. Ik heb het gevoel dat ik 10-0 achtersta, want normaal gesproken heb ik niet zo heel veel moeite met gebroken nachten, maar nu valt het me f&^%&^%&ing zwaar. Echt, ik ben zo blij dat het langzaamaan weer steeds langer licht is, want dat werkt altijd erg positief voor mijn energielevel.

Soothie - Bringinghappiness.nlIk wilde in deze blogpost dus een soort opsomming doen van voor- en nadelen van twee kinderen kort op elkaar krijgen. Klinkt leuk toch? Maar ik zal heel eerlijk zijn, er zijn volgens mij meer nadelen dan voordelen. Het is alleen maar net wat voor jou persoonlijk zwaarder weegt. Zou ik het nog een keer op deze manier doen? Absoluut! Het is zeker zwaar, maar ik vind het zo leuk dat beide meiden niet zoveel in leeftijd schelen. Bovendien ben ik niet zo’n baby-mama en ik vind het dus ook niet zo erg als die periode straks definitief achter me ligt. Wie weet zeg ik over een jaar iets heel anders, maar voor nu sta ik nog steeds voor een volle 100 procent achter onze beslissing. Ik hou het vandaag dus maar op tips, want voor- en nadelen van deze keuze kunnen we allemaal wel verzinnen. Een deel van deze tips zijn natuurlijk ook van toepassing voor de newbie-moeders onder ons, want ook met één kindje is het erg aanpoten!

Tips

β–² Een duowagen is eigenlijk onmisbaar. Zelfs al kan de oudste lopen, over het algemeen lopen ze nog geen hele lange stukken en dan is een duowagen gewoon echt een uitkomst. Op deze manier kan ik gewoon lekker naar buiten met twee kinderen. Zelf heb ik via Marktplaats een Bugaboo Donkey gekocht en wat is dit een geweldige wagen! Je kunt hem namelijk heel makkelijk weer ombouwen van enkel naar dubbel en van dubbel naar enkel. In enkele stand zit er een geweldig boodschappenmandje naast (echt die is geweldig!), maar denk maar niet dat je in de dubbele opstelling makkelijk door de Kruidvat loopt.. een supermarkt daarentegen lukt prima πŸ˜‰
β–² Op iedere slaapkamer een commode is wel heel makkelijk. Beiden moeten nog verschoont worden en ik zou niet weten wat ik zonder commode zou moeten. Je zou echter ook kunnen overwegen om een verschoningsplekje te maken op bijvoorbeeld je eigen slaapkamer. Je hoeft dan geen tweede commode te kopen en kunt je kindje dan altijd verschonen ook al slaapt de ander.
β–² Een aankleedkussen, luiers en vochtige doekjes beneden in je woonkamer is erg praktisch. Tenzij je het natuurlijk prettig vindt om tienduizend keer per dag de trap op te moeten.
β–² Een tweede box aanschaffen vond ik echt niet nodig. De box is nu van de jongste en de oudste zit er dus nooit meer in (wil ze ook niet). Als ze beiden beneden zijn en ik moet naar het toilet dan ligt de jongste in de box en de oudste is even in de gang. Mijn oudste dochter vindt de ogen van de jongste namelijk zeer interessant.
β–² Een draagzak/doek is erg makkelijk wanneer je baby erg onrustig is en de oudste ook aandacht wil.
β–² Zorg dat de woonkamer veilig is, zodat je de jongste gewoon rustig kunt voeden terwijl de oudste van alles doet wat niet mag (want ze testen je graag uit op het moment dat je niet je handen vrij hebt). Eventueel kun je even een filmpje opzetten voor de oudste, vast niet heel pedagogisch verantwoord, maar soms wel even erg handig.
β–² Zorg dat je luiertas(sen) altijd klaar staan, zodat je makkelijk de deur uit kunt zonder dat je nog van alles moet gaan zoeken. Bij mij zit er standaard altijd alles in en ik hoef dan alleen nog even een thermoskan met warm water, flesjes en melkpoeder toe te voegen. Geef je borstvoeding, dan ben je nog sneller.
β–² Zorg ervoor dat je aangekleed bent en eventueel ook al gegeten hebt voor je partner de deur uit gaat en de kinderen wakker worden. Als je dat niet doet, loop je het risico dat je de halve dag in je pyjama rondloopt en daar heb ik persoonlijk een bloedhekel aan. Je hoeft er echt niet als een topmodel bij te lopen, maar ook niet als een slons toch?
β–² Als je bijvoorbeeld pasta maakt, maak dan altijd een hele grote portie, zodat je een deel in kunt vriezen. Ideaal voor een dag waarop je je continue het gevoel hebt achter de feiten aan te lopen of als je gewerkt hebt. Even iets uit de vriezer halen, opwarmen en tadaaaa het eten staat op tafel!
β–² Laat het gaan, laat het gaaaaaaaan! Probeer sommige dingen los te laten. Ik heb soms het gevoel dat ik van alles moet op een dag, maar als ik accepteer dat de dag gewoon van de kinderen is dan gaat het vaak allemaal veel soepeler. Dan is de vloer maar even minder schoon of eten we eten uit de diepvries.
β–² Voor de oudste is het vaak even wennen dat er een baby is geboren. Probeer af en toe even iets te doen met de oudste alleen. Zo gaan wij om en om even met haar wandelen of buiten spelen.
β–² En last but not least, vergeet elkaar niet. Af en toe een momentje samen inplannen is geen overbodige luxe. Uiteindelijk zijn je partner en jij de basis van het gezin. Het is dan wel zo handig om elkaar niet uit het oog te verliezen. Dat gebeurt sneller dan je denkt, want voor je het weet heb je het alleen nog over slaapjes, voedingen en andere kinder-gerelateerde zaken of je reageert je, je slaapgebrek op elkaar af. Bovendien, en misschien ben ik daar heel nuchter in, maar buiten je gezin bestaat er nog een hele wereld die niet op kinderen draait. Heerlijk om daar af en toe even in te vertoeven.

.. maar echt, het is het allemaal waard πŸ˜‰

  • Puck
    17 maart 2016 at 07:35

    Ik herken zoveel in je verhaal. Zelf heb ik wel wat langer getwijfeld of eentje niet genoeg was, alhoewel ik ook meteen na de bevalling er nog 1 wilde. Dat gevoel nam langzaam af in de mannen die volgden. Bij ons zit er ruim 21 maanden tussen.
    Gelukkig zijn wij nu uit die baby tijd, dus kunnen ze iets meer samen spelen, dit is de eerste keer in ruim een jaar dat ik iets van tijd voor mezelf heb op een mama-dag.
    Mensen die maar 1 kindje hebben snappen ook echt niets van de drukte die je hebt met 2, dat vind ik af en toe best lastig. Ze denken dat ze het snappen, maar echt niet.

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 09:01

      @Puck: In de mannen die volgden.. zo zo πŸ˜‰ Je bedoelde vast maanden haha.
      Tijd voor jezelf.. dat mis ik echt zo. Ik kom amper aan bloggen toe en ben alleen maar aan het zorgen. Ik vind het niet heel erg als de babytijd voorbij is, althans dat hij prille.
      Ik snap nu het verschil tussen het hebben van 1 of meerdere kindjes. Het is veel meer regelen, ineens heb ik het gevoel dat we het met een kindje enorm rustig haha. Neemt niet weg dat ik er heel blij mee ben, maar moe ben ik ook… gaaaap!

      • Sheila
        17 maart 2016 at 14:12

        Ik las mannen en dacht… Puck verwart zichzelf met mij ;).

        Maar je hebt ook gelijk, hoor. Als je 1 kind hebt, kan je wel inschatten dat je het nΓ³g drukker hebt met 2 kinderen. Maar hoe druk… nee, daar kan je heus geen compleet beeld van vormen (en dan heb ik dus ook nog een zwaar relaxed en makkelijk kind, ask Puck, it’s true).

  • Anne
    17 maart 2016 at 07:51

    Ik lees en hoor de laatste tijd best veel over twee kinderen hebben, ΓΌberhaupt, en het lijkt me ook echt wel pittig om te bedenken dat we er nog eentje zouden hebben rondlopen nu Jula nog zo klein is. Anderzijds, inderdaad is het wΓ©l heel leuk als ze niet al teveel schelen van elkaar. Lastig πŸ˜‰ (hΓ© en wat een vervelend bericht van je schoonvader, sterkte!)

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 09:02

      @Anne: Ja dat maakt het ook lastig. Sommige mensen kiezen bewust voor een groot verschil, er is voor alles wat te zeggen wat dat betreft. Het belangrijkste is dat je achter je beslissing staat. Hoe het gaat bevallen weet je toch pas als het eenmaal zover is. Uiteindelijk komt alles op zijn pootjes terecht.
      Geniet van jullie kleine Jula! De tijd vliegt.. dat clichΓ© is echt waar!

  • Tineke
    17 maart 2016 at 08:24

    Wat grappig om te lezen dat ik niet de enige ben! Ik ben nog niet eens bevallen en zit nu af en toe al over een tweede na te denken. Eerst maar zorgen dat ons eerste kindje gezond ter wereld komt, en dan zien wij wel verder. Mijn voorwaarde is alleen wel dat de oudste moet kunnen lopen voor wij ooit aan een tweede zouden beginnen. Ik heb je blogpost even opgeslagen voor de tips πŸ˜‰
    Liefs

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 09:04

      @Tineke: dat lopen is inderdaad best handig. Onze oudste dochter is gaan lopen zodra wij met de jongste thuis kwamen uit het ziekenhuis. Het was alsof ze dacht ‘he maar nu moet ik ook iets doen om aandacht te krijgen’, ze stond parmantig op en liep de hele woonkamer rond alsof ze nooit anders had gedaan. Het was grappig haha. Lopen heeft zijn voor- en nadelen. Je mag er dan wel telkens achteraan. Met kruipen zijn ze nog net wat trager πŸ˜‰
      Wanneer ben jij uitgerekend?

  • Judith
    17 maart 2016 at 09:18

    Nummer 1 en 2 schelen bij ons 22 maanden! Een fijn leeftijdsverschil! Sam kon lopen toen Eva kwam… Het zwaarste vond ik alle slaapjes, er ligt er altijd wel 1 op bed en je moet echt consessies doen wil je de deur nog uitkomen (vooral als nummer 2 niet meer in de bak van de kinderwagen past). Nummer 3 scheelt 5 en 3,5 jaar met de andere 2 en dat is perfect… Nummer 1 op school, nummer 2 bijna en veel kroeltijd voor nummer 3! De andere 2 maken het ook zo bewust mee! Enorm genieten!

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 14:30

      @Judith: Ja dat klinkt wel heel goed inderdaad. Bovendien ben je bij nummer drie alweer een stuk bedrevener in alles. Dat de oudste kan lopen is inderdaad wel fijn. Ik moet zeggen, tijdens mijn zwangerschap was dat heel dubbel enerzijds hoefde ik er niet achteraan, anderzijds moet je ze dan soms nog wel tillen.

  • Stefanie
    17 maart 2016 at 09:46

    Wat een mooie, eerlijke en herkenbare blog! Mijn 2 kinderen schelen 2 jaar. Mijn oudste kon al lopen en was net wat zelfstandiger, maar wat vond ik het soms pittig. Vooral voordat je eindelijk de deur uit bent met een dwarse peuter ;-). Ik heb echt respect voor moeders waar de kinderen 1,5 jaar of korter schelen. Inmiddels zijn die van mij bijna 3,5 en 1,5 jaar en ze spelen soms echt al met elkaar. En bij jouw meisjes scheelt het nog minder, dus ze kunnen lekker samen spelen straks, mits ze elkaar niet de haren uit het hoofd trekken haha. Die babyperiode is en blijft pittig. Ik ben blij dat die periode – hoe mooi ook – achter de rug is en dat mijn jongste nu kan lopen. Maar ook kijk ik met weemoed soms babyfoto’s terug, de tijd gaat echt zΓ³ snel. En idd, met 2 kinderen besef je pas hoe ‘rustig’ 1 kind is.
    Wat erg trouwens van je schoonvader, sterkte!

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 14:32

      @Stefanie: Dank je wel. Ja de babyperiode is erg pittig en ik vind het ook niet zo erg als die voorbij is. Het is een bijzondere tijd, maar ook heel vermoeiend Γ©n ze zijn nog zo enorm kwetsbaar.
      Ik hoop dat ze het straks goed met elkaar gaan vinden. Die garantie hebben we helaas niet.

  • Maris Maria Renne
    17 maart 2016 at 09:46

    Hier 9,5 jaar (!!!) leeftijdsverschil, dat liep nou eenmaal zo. Ik zat er toevallig aan te denken om daar binnenkort iets over te schrijven.
    Ik zag van tevoren alleen maar voordelen, maar in de praktijk vallen een aantal dingen toch tegen of lastiger te combineren helaas. Nou weet ik na 10 jaar ervaring weL dat veel dingen een ‘fase’ zijn, maar als je er middenin zit, is het pittig.
    Ik doe het je niet na, 2 kids zo kort achter elkaar. Ik weet nu met 1 baby op sommige dagen al niet eens meer wat ik nou aan het doen was πŸ˜‰
    Gecondoleerd met je schoonvader β™‘ Dat soort stress en verdriet maakt die toch al vermoeiende periode met een newborn niet makkelijker. Keep ya Head up β™‘β™‘β™‘
    En P.S. hormonen zijn m*th*rf*ck*rs!!!!!!!!

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 14:35

      @Maris Maria Renne: Oh ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen met een groter leeftijdsverschil. Wat me daar leuk aan lijkt is dat de oudste alles bewust mee krijgt. Mocht het tot een blog komen dan lees ik hem graag.
      Ja dat alles een fase is dat roepen wij hier ook altijd tegen elkaar.. het is een faaaaase.

      • Maris Maria Renne
        17 maart 2016 at 15:14

        Tijdens de zwangerschap was dit zeker leuk! Kan me voorstellen dat het voor erg kleine kids allemaal lastig is om uit te leggen wat er precies wanneer gaat gebeuren. Mijn zoon wist tot in detail wanneer de uitgerekende datum was, welke feestdagen er eerst nog zouden passeren, hoe groot de baby was enz.
        Ik weet niet of dit in andere gezinnen met zo’n groot leeftijdsverschil ook zo is, maar een jongen van 10 vindt een meisjesbaby van 10 maanden echt to-taal NIET interessant en eerder irritant. Maar goed, het zal hopelijk maar een faaaaaaaase zijn.
        Persoonlijk vind ik het soms lastig schakelen tussen poepluiers, tandjesleed, playdates/kinderfeestjes van 10-jarige jongens en overhoringen oefenen van geschiedenis/aardrijkskunde/verkeerslessen enz.
        Wel ben ik blij dat er geen Teletubbies domineren en ik met hem dingen kan doen/kijken/bezoeken die ik Γ³Γ³k leuk vind πŸ˜‰

  • Dita
    17 maart 2016 at 09:48

    Wat leuk om te lezen! Lijkt me inderdaad soms best pittig. Ik vind 1 soms al pittig. Maar ook oh zo leuk πŸ™‚ Ik ben ook niet echt een baby mama, hoe leuk en lief ze ook is. Het lijkt me ook ontzettend leuk dat ze straks gaat lopen en dat je iets meer bewust contact krijgt. Een 2e moet ik zelf nog niet aan denken. Misschien zelfs helemaal wel niet, ik vind 1 ook wel erg fijn en het zou zo maar kunnen dat we het bewust bij 1 kindje houden.

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 14:37

      @Dita: Eentje is ook pittig. Alles is nieuw en een newborn kan je vreselijk onzeker maken. Waarom huilt ze? Doen we het wel goed? Het zijn vragen die me, nu bij de tweede, ook weer door het hoofd spoken.
      1 kindje, 2 kinderen of 10, het maakt allemaal niet uit. Zolang jullie er maar gelukkig mee zijn!

  • Rianne
    17 maart 2016 at 11:04

    Pfoe, lijkt me inderdaad heel zwaar. Zover ben ik zelf nog lang niet, maar het is inderdaad wel leuk als je kinderen qua leeftijd niet veel schelen!

  • Carla
    17 maart 2016 at 13:24

    Fijn dat je dit met ons deelt,want niet iedereen staat er bij stil dat 2 kinderen heel wat te weeg brengen.Tel daar nog het verdriet bij van je schoonvader dan is het mega zwaar met tijden … Tussen mijn kinderen zit 5 jaar,bewust en ik heb er gene spijt van,zijn beide tieners nu.Ik kon een dutje doen als de oudste naar school was,dus dat was af en toe wel leuk.

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 14:38

      @Carla: Ja dat is absoluut het voordeel van een groter verschil in leeftijd. Doordat de oudste al naar de basisschool is heb je meer tijd voor de jongste. Het lijkt me wel moeilijk om weer helemaal terug te moeten naar de baby-tijd of vond je dat wel meevallen?

      • Carla
        17 maart 2016 at 17:05

        Nee ik vond dat niet moeilijk en grote zus vond het heerlijk om voor haar broertje te zorgen πŸ˜‰ Hier gaan ze al op 2.5 jaar naar de kleuterschool… dus ze was het al gewoon om te gaan,hΓ©!

  • Sheila
    17 maart 2016 at 14:23

    Nog gecondoleerd met het verlies van je schoonvader! Dat hakt er natuurlijk goed in. Vooral als je nog vol met hormonen zit.

    Verder merk ik dat ik wel klaar ben voor 2e (als me dat gegund is). Maar dat komt ook echt omdat Oz een zwaar relaxed en makkelijk kind is. Hij is zaterdag 16 maanden oud geworden. Iedereen waarschuwde me ervoor dat het moederschap echt zwaar is en dat je geen tijd hebt voor jezelf. Dat herken ik er dus totaal niet in. Ook heb ik altijd maar 5 uur slaap nodig gehad. Dus ik ben ook nooit moe geweest tijdens en na mijn zwangerschap. Dat maakt het ook makkelijker om eventueel nog een 2e te hebben.

    Zelf heeft het niet mijn voorkeur om er 2 heel snel achter elkaar te hebben. Het zal toch wel helpen als een kindje wat ouder is en zelf al een paar kledingstukken kan aantrekken of tandjes kan poetsen. Een collega is vorige maand vader geworden van de 2e. De eerste was 14 maanden oud toen haar zusje werd geboren. Wow, dan mag je aan de bak! Ik zou dus nog best langer willen wachten, maar daar werkt mijn leeftijd niet meer in mee. Dus die keuze heb ik niet echt meer.

    Verder verschoon ik inderdaad ook mijn zoontje beneden. Zijn kamer is op zolder en daar verschoon ik hem heus niet als ik toevallig beneden ben. Ik heb hier een gaaf rol-ding (die van Ikea, geen idee hoe die ook al weer heet) staan met luiers en andere verschoningspullen. Ik had een opvouwbare verschoningsmatje voor beneden (scheelt weer ruimte, kan telkens opgeborgen worden). Maar Oz wil sinds hij 11 maanden is, niet meer liggend verschoond worden. Dat doen we sindsdien staand (en dat werkt ook makkelijk).

    Maar goed, het is zeker goed om er bewust bij stil te staan of je klaar bent voor een 2e (als dat gewenst is). En als het alleen bij Oz blijft, is het ook prima πŸ™‚

    • Lonneke
      17 maart 2016 at 14:42

      @Sheila: Dank je wel Sheila, ja het is zwaar als je enerzijds iemand verliest en anderzijds een kleintje krijgt. Gekke tegenstellingen van het leven.
      Toen Sanne geboren werd vond ik het even zwaar, maar daarna vond ik het best relaxed. Ze is best makkelijk en ik had eigenlijk regelmatig nog tijd voor mezelf. Nu met de tweede is dat wel even slikken, zeker ook omdat ze overdag niet goed slaapt (al lijkt dat nu beter te gaan!) en dat is zwaar.

      Lastig als de leeftijd mee gaat spelen, want dan is langer wachten inderdaad niet echt een optie. Bij mij speelde er ook wel wat dingen mee waardoor ik er ook snel voor wilde gaan. Hopelijk is het jullie gegund! Zwanger raken is wat dat betreft allesbehalve vanzelfsprekend.

      Volgens mij zijn jullie toffe ouders! Ik denk dat jullie zoontje nog veel van de wereld gaat zien πŸ˜‰

      • Sheila
        14 april 2016 at 07:22

        Aaaaah… thanks. En oh ja, daar ben ik van overtuigd. We hebben ons volgende ticket alweer geboekt. Later dit jaar gaan we backpacken in Thailand. Ben erg benieuwd! Amerika was appeltje eitje, omdat we daar een auto hadden gehuurd. Konden we een extra tas meenemen. Nu gooien we alles in onze eigen backpacks en willen we alleen een extra dagrugzak meenemen (die iets groter is dan normaal). Heb er echt zin in.

  • Suuz
    17 maart 2016 at 19:42

    Ook al heb ik nog geen kids, wel leuk om te lezen!!

  • Bernardine
    17 maart 2016 at 20:56

    Ja, 2 van die ukkies, dat is best ingrijpend. Maar onze oudsten waren al kleuter af toen er nog een zusje kwam en ik kan je vertellen dat het nu dan ook best heftig is met 2 grote meisjes en een enorm eigenwijze kleuter πŸ™‚ En zo heeft elke fase wel wat. Maar geloof me, dit soort momenten komen en gaan en het gaat ook weer over. Het is een fase tenslotte πŸ™‚

    Dat van je schoonvader is verdrietig. Ook daar weet ik alles van. Sterkte wens ik je en kracht. En ik hoop dat je het in de toekomst een plekje kunt geven. Hou je taai.

    • Lonneke
      16 april 2016 at 08:37

      @Bernardine: Dank je wel! Wij roepen hier gekscherend bij alles ‘het is een faaaaaase’ en dat is natuurlijk ook. Het is even wennen, maar ik weet zeker dat het goed gaat komen.

  • Marjolein
    17 maart 2016 at 21:17

    Toch grappig om te zien hoe moeders dit anders kunnen ervaren. Ik denk dat het alles uitmaakt hoe uitgerust je bent. En in een moeilijke periode worden onderbroken in je slaap, dat gaat niet in je koude kleren zitten. Dan wordt alles zwaarder. Die van mijn schelen telkens 23 maanden. Dus wel iets langer tussen.

    • Lonneke
      16 april 2016 at 08:36

      @Marjolein: Slaap is alles haha. Ik moet zeggen dat ik daar normaal niet zo’n moeite mee heb hoor, maar er is nu zo ontzettend veel gebeurd dat ik soms gewoon kapot ben. Komt uiteindelijk allemaal wel goed πŸ™‚

  • Lotte
    17 maart 2016 at 21:29

    Mijn oudste broer en ik schelen maar 14 maanden (maar ik was geen ongelukje hoor. Ze hadden gewoon heel veel moeite om voor de eerste keer zwanger te raken, dus dachten ze dat het weer zo lang zou duren), dus je kan je al voorstellen dat het ook voor mijn ouders en vooral mijn moeder pittig was πŸ™‚

    • Lonneke
      16 april 2016 at 08:34

      @Lotte: Wauw dat is helemaal kort op elkaar, maar volgens mij is het helemaal goed gekomen πŸ˜‰

  • annouska
    18 maart 2016 at 11:44

    Nog gecondoleerd met je schoonvader. Het lijkt mij moeilijk verdriet een plekje te geven met kinderen die zoveel zorg nodig hebben (Niet negatief bedoeld overigens!)

    Ik heb nu nog geen kinderen, maar om mij heen zie ik wel vrienden met inmiddels twee kinderen en daar zie ik ook vaak dat ze in strijd zijn om een goede verdeling te gingen aan de zorg voor zichzelf, de kinderen en als partners samen. Hoe wel het leuk is dat de kinderen als ze wat ouder zijn waarschijnlijk veel en goed met elkaar kunnen optrekken, is het natuurlijk nu ook dubbele zorg. Ik weet zelf niet wat ik fijner zou vinden.

    Ik zie trouwens op werk ook twee gezinnen met kinderen die kort achter elkaar zijn geboren, en bij 1 kunnen de twee elkaar niet luchten of zien. Terwijl bij het andere gezin het elkaars beste vriendinnen zijn. Grappig om het verschil te zien.

    • Lonneke
      16 april 2016 at 08:34

      @Annouksa: Garanties heb je inderdaad niet. De keuze om er snel voor te gaan heeft ook wel met meerdere factoren te maken. Inderdaad dat ze niet veel in leeftijd schelen, maar ook dat ik daarna eens goed aan mijn lichaam wil gaan werken. Ik heb niet echt twee geweldig fijne zwangerschappen gehad dus die zal ik in de toekomst niet gaan missen πŸ˜‰
      Hoe dan ook, alle keuzes hebben zo hun voors en hun tegens.

  • Iris
    11 april 2016 at 12:15

    De discussie over of een commode nodig is voeren wij op dit moment. Ik denk van wel, vriend van niet. Ik word er een beetje onrustig van moet ik toegeven. Ik geef ze het liefst allebei een eigen aankleedplekje namelijk. En als de een slaapt de ander op de slaapkamer verschonen.. lijkt me ook niet echt een optie πŸ˜‰

    De duowagen is ook zo’n twijfelgeval. Maar uiteindelijk zal het wel gebeuren.

    En ik verheug me er op dit keer meer draagdoek te gebruiken. Dat had ik bij mijn zoontje veel meer moeten doen (als in: dat had me erg veel gescheeld, denk ik). Nu alleen hopen dat het niet te snel te warm wordt.

    Dankjewel voor de tips. Ik was (en ben soms nu nog) best wel onzeker over de tweede zo dicht op de eerste (nouja, 1 jaar, 9 maanden) en hoewel je benoemt dat er vooral nadelen zijn voel ik me er wel wat zekerder door.

    • Lonneke
      16 april 2016 at 08:31

      @Iris: Uiteindelijk komt alles goed denk ik altijd maar. Ik sta nog steeds achter de keuze. Ik vind twee commodes ideaal moet ik zeggen. Ik heb gewoon twee ladekasten van IKEA dus op zich hoeft het niet heel prijzig te zijn.
      De duowagen vind ik goud waard. Ik vind dragen af en toe fijn, maar vaak vind ik het ook erg warm.
      Gaat helemaal goed komen hoor!!

  • Laatste maand van het jaar - Bringing Happiness
    1 december 2016 at 06:00

    […] bewogen jaar waardoor ik soms het gevoel had behoorlijk over te lopen. Twee kinderen met nog geen 18 maanden ertussen is best uhm.. een uitdaging. Ik moest zelfs mijn blog een beetje los laten en hoewel dat […]

  • Susan
    10 juli 2017 at 11:41

    Ik heb deze post er weer eens bijgepakt nu ik zelf 2 kindjes heb gekregen in 16 maanden, en echt ZO HERKENBAAR! Al je tips kloppen! Ik vond de eerste 2 maanden echt intens zwaar met een dreumes die aandacht wilde, een huilende baby met krampjes die nooit wilde slapen en zelf het gevoel dat je op alle fronten 10-0 achterstaat en iedereen tekort doet.. Maar, nu na 3 maanden begint het echt beter te worden πŸ™‚

    • Lonneke
      15 juli 2017 at 09:32

      @Susan: haha ja ik herken het gevoel. Je wordt er ook handiger in he? Ik moet zeggen dat ik het nog steeds pittig vind, maar het zijn niet voor niets tropenjaren. Bovendien maken ze me ook heel vaak heel erg blij en dat is het belangrijkste!

  • Rust - Bringing Happiness
    23 augustus 2017 at 15:00

    […] zo druk of zat dat vooral in mijn toch al overvolle hoofd? Met twee jonge kinderen, waar relatief weinig leeftijdsverschil tussen zit, heb je het natuurlijk druk. Dat de jongste nog steeds vaak een of meerdere keren per […]

  • Pauline
    2 maart 2018 at 09:21

    Ik maakte me nog helemaal niet druk maar nu wel πŸ˜‰ Ik heb een dochtertje van nog geen 10 maanden en ben bijna 20 weken zwanger. De zwangerschap vind ik ook pittiger. Vooral nu met de griep. Maar klein leeftijdsverschil (nog geen 15 maanden) lijkt me ooknweer erg leuk. Tnx voor de tips!

Stay weird