Online

Bloggen en zo..

Bloomon - Bringinghappiness.nl

Saskia schreef een blogpost over waarom zij zich totaal niet druk maakte over de statistieken van haar blog. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar zelf ook steeds beter in word, maar daar is wel wat aan vooraf gegaan. Ik ben al een tijdje bezig met deze blogpost en heb hem al tien twintig keer herschreven. Saskia inspireerde me om hem nu eindelijk eens af te maken. Laten we het er maar op houden dat het gewoon wat random geklets is over bloggen en mijn ‘worstelingen’ met het vinden van de juiste aanpak voor mij persoonlijk.

Ik blog dus al even

Ik blog nu al een jaar of 12. Ik ben ooit met een blog begonnen om te schrijven over mijn leven. Allemaal heerlijk onbenullige en totaal niet interessante schrijfsels. Ik blogde op web-log.nl en dat was echt toen een soort community. Ik kreeg veel reacties op mijn blog en bloggers onderling volgenden elkaar echt. Er zijn nog steeds een aantal bloggers uit die tijd die ik volg. Heel erg tof!

Het merendeel van de bloggers op dit moment is korter geleden gestart. Een deel daarvan hoopt er een inkomen uit te kunnen halen. Dat is een hele andere insteek om te beginnen met bloggen. Er zijn verschillende Facebook-groepen om met elkaar te praten over bloggen. De blogtips vliegen je om de oren en bezoekersaantallen worden steeds belangrijker en belangrijker. Aanvragen voor samenwerkingen komen frequenter binnen en voor je het weet ben je ineens veel tijd kwijt aan het bijhouden van je e-mailbox.

Storytel - Bringinghappiness.nl

Ik ben niet leuk genoeg

Ergens in die verandering in blogland heb ik heel erg het gevoel gekregen dat ik enorm moest verbeteren, dat ik niet leuk genoeg was en elke dag een blogpost moest schrijven. Uiteraard moest ik ook veel meer unieke bezoekers krijgen, mijn SEO-kennis opkrikken, netwerken, persbijeenkomst bezoeken en heel actief zijn op social media. En verrassing.. dat lukte me dus niet naast mijn baan én mijn gezin. Door die druk, die ik mezelf oplegde overigens, blokkeerde ik volledig. Poef, weg inspiratie! En dat is best *%^&^()* voor een blogger.

Om een lang verhaal kort te maken (not)

Bloggen kost veel tijd. Dat is nooit een probleem geweest, maar ik ben inmiddels twee kinderen rijker en een hoop vrije tijd armer. Het recentelijk verliezen van mijn schoonvader heeft me doen realiseren dat je, je tijd vooral door moet brengen met je geliefden en wat minder online.

Ja, ik wil bloggen en uiteraard ook best groeien. Maar ik wil en ik kan niet de hele dag bezig zijn met het bijhouden van social media, bezoekersaantallen en het beantwoorden van e-mails. Om die reden besloot ik een tijdje geleden al dat ik alleen nog maar schrijf als ik iets te melden heb en niet omdat ik het gevoel heb dat ik MOET. Soms ruim ik gewoon bewust tijd in om te bloggen of bezig te zijn met social media, maar ik ruim tegenwoordig ook tijd in voor een boek.

Terug naar de basis

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen (en waar ik blijkbaar een lap tekst voor nodig heb, I do apologize) is dat ik weer wil gaan bloggen, omdat ik het leuk vind en er energie van krijg. Over onderwerpen die ik leuk vind, maar vooral ook om foto’s te delen. Fotograferen vind ik zo ontzettend tof en ik wil mezelf daar graag in verbeteren. Mijn blog helpt me om daar bewust mee bezig te zijn. Ik weet nog niet zo goed welke weg ik precies in ga slaan, maar in ieder geval een weg die mij energie geeft en waar ik blij van word. En stiekem hoop ik natuurlijk dat jullie daar uiteindelijk ook een beetje blij van worden, want mijn blog heet niet voor niets Bringing Happiness!

Oh en als je tot hier bent gekomen met lezen.. You rock!!! Ik vind het zo fijn dat je de moeite neemt om mijn blog te bezoeken! Laat me ook vooral weten hoe jij over dit onderwerpt denkt.

You Might Also Like

80 reacties

  • Reply
    Tess
    7 juli 2016 at 16:48

    Ik denk er helemaal hetzelfde over. Vroeger was de “community” zo warm en hecht, velen die ik toen ontmoet heb, draag ik nu nog steeds een warm hart toe. Nu is het vooral gericht op gezien worden en leuk gevonden worden (en ja de druk om leuk genoeg gevonden te worden), terwijl het vroeger vooral ging om je verhaal delen. Ik hoop dat het gewicht snel weer naar die kant zal overhellen. Ik heb me er in ieder geval bij neergelegd dat ik niet leuk hoéf gevonden te worden, dat de herinneringen die ik creëer op mijn blog vaak meer dan genoeg zijn.

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 21:58

      @Tess: Gelukkig zijn er ook nog een heleboel bloggers die duidelijk blowen, omdat ze het leuk vinden. Of zij nu wel of niet hun geld er mee verdienen 🙂 Maar je hebt gelijk ‘vroeger’ leek het allemaal wat oprechter. Ik lijk nu alleen wel een bejaarde haha.. met mijn vroeger was het beter!

  • Reply
    Roxanne
    7 juli 2016 at 19:45

    Ik begrijp je heel goed. Ik ben in 2003 begonnen op web-log… ik weet niet meer zeker of wij elkaar toen ook al volgden, maar ik heb zeker nog contact met mensen uit die tijd. Er is heel veel veranderd en ik vind het super dat ik dat allemaal mee heb mogen maken. Ik blog op mijn persoonlijke blog gewoon omdat ik het leuk vind, niet omdat het moet.

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:00

      @Roxanne: Ik denk het haast wel, maar ik weet het niet zeker. Voor mijn gevoel volg ik je al langer, maar ben ik je wellicht ‘kwijt’ geweest. Er is inderdaad veel veranderd, ook zeker ten positieve. Bloggen deden veel mensen voorheen anoniem en dat is gelukkig veranderd. Je mag nu trots zijn op je blog!

  • Reply
    Sabine
    7 juli 2016 at 20:05

    Denk er precies zo over!

  • Reply
    Lianne
    7 juli 2016 at 20:19

    Het was zeker een lap tekst, maar ook zo waar! Vooral je tekst over dat het leven offline zoveel ‘beter’ is dan het leven online. Familie en vrienden zijn zo belangrijk. Ik vind het leuk om naar je foto’s te kijken, dus ik hoop zeker dat je ze gaat delen! 🙂

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:02

      @Lianne: Oh zeker. Ik ben ooit eens een paar maanden gestopt met bloggen, maar eigenlijk kan ik het nooit echt lang missen 😉 Het is wel zo dat het uiteindelijk draait om het echte leven en de mensen waarmee je dat deelt. Dat kunnen overigens ook andere bloggers zijn die je ontmoet 🙂

  • Reply
    Kleine Prinses
    7 juli 2016 at 21:58

    ik begrijp je hoor!

  • Reply
    Sara | MevrouwMiauw
    7 juli 2016 at 22:56

    Statistieken zijn toch wel een dingetje binnen de blogwereld ja. Ik probeer me er de laatste tijd ook steeds minder druk om te maken, maar eerlijk is eerlijk: als mijn statistieken er goed uit zien, dan krijg ik daar wel een lekker gevoel van. Niet omdat ik een inkomen wil genereren door het bijhouden van mijn blog, maar omdat het als een soort bevestiging voelt. Dat “ben ik leuk genoeg” gevoel waar jij over schrijft.
    Ik kijk er naar uit om leuke fotografieposts van je te lezen. 🙂 Lekker doen waar jij je goed bij voelt, want je blog is zeker leuk genoeg!

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:03

      @Sara: Dank je wel! Eerlijk is eerlijk, ik ben ook blij als mijn cijfers stijgen. Het is leuk om te weten dat je niet voor niets tijd steekt in je blog. Het kan alleen ook veel druk geven, want als ze bijvoorbeeld niet meer stijlen vraag je je af waarom. Of heb jij daar geen last van?

  • Reply
    Kim | Kimsbloglife
    8 juli 2016 at 00:13

    Hey Lonneke, leuke en interessante blogpost! Zo lang is hij niet hoor 😉 Ik herken wel wat je schrijft, ik heb een beetje hetzelfde parcours doorgemaakt. Een tijdje geleden heb ik dan ook besloten om mijn blog even op pauze te zetten en uit te zoeken wat ik wil, en dat is ook gewoon bloggen omdat ik het leuk vind en wanneer ik iets wil delen, en niet omdat het ‘moet’.

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:04

      @Kim: Ik heb veel geschrapt, hij was veel langer haha. Soms is het goed om even een pauze te nemen, dan ga je dingen soms weer wat helderder zien.

  • Reply
    Dita
    8 juli 2016 at 06:36

    Helemaal mee eens!

  • Reply
    Laura
    8 juli 2016 at 09:03

    Dat is toch het mooie van je eigen blog? Niets moet 🙂

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:05

      @Laura: Helemaal waar.. het suffe is dat het ook meestal zelfopgelegde dingen zijn 🙂

  • Reply
    Lilian
    8 juli 2016 at 10:29

    Ik snap helemaal wat je bedoeld. Ik had het een tijdje rustig aan gedaan en dan lopen al je bezoekers meteen weg. Wat ik vooral niet leuk meer vind is dat je om bezoekers te trekken weet ik het hoeveel blogs moet lezen (en reageren), terwijl ik dat vaak helemaal niet leuk vind. Ik vind sommige blogs (zoals deze) wel leuk om te lezen, maar om er nou tijd voor in te ruimen. Dus nu wordt mijn blog alleen gelezen door mijn moeder en drie vriendinnen en ik vind het prima zo. Gaat er ook meer om dat ik graag verhaaltjes schrijf (en ik kan dus niet fotograferen, dus ik ga het ook maar niet proberen. Fotograferen is ook iets dat ‘moet’ van de community ;-))

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:07

      @Lilian: Ik lees wel graag blogs, maar het zijn er zo enorm veel dat ik er ook niet altijd tijd voor heb. Laat staan om een reactie achter te laten, want eigenlijk wil ik ook nog wat nuttigs zeggen.
      Fotograferen is juist hetgeen wat ik enorm leuk vind om te doen en daarin voel ik me gelukkig niets opgelegd. Ik snap wel wat je bedoelt overigens, want veel mensen zien graag beeld bij een blogpost.

  • Reply
    Anouk
    8 juli 2016 at 10:39

    Ik snap je wel hoor! Ik ben ook wel eens gefixeerd op de cijfertjes, maar ik merk dat wanneer ik vanuit mijn passieblog, het al genoeg voor mezelf oplevert. Ik heb wel een schema voor mezelf, maar ik doe dingen wanneer het me uit komt. Ik heb nog wel veel vrije tijd trouwens, dát moet ik er wel eventjes bij vermelden 😉

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:08

      @Anouk: Vrije tijd hebben is wel essentieel ja! Blijf vooral lekker doen waar je blij van wordt. Volgens mij zit dat op jouw blog ook wel goed 🙂

  • Reply
    jackie
    8 juli 2016 at 10:52

    ik heb dat echt nog nooit gehad..
    ik blog nu zo’n 10 jaar en in het begin was het wel anders, alle blogs waren meer een soort dagboeken en dat is de laatste jaren heel erg veranderd..
    ik blijf gewoon lekker doen wat ik wil, en cijfers vind ik echt niet belangrijk, sterker ik kijk er echt nooit na..
    heb liever een fijne gemeende reactie dan heel veel stille lezers..

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:09

      @Jackie: Tja daar zit wat in. Fijn dat je er geen last van hebt, dat is uiteindelijk het fijnste!

  • Reply
    Stephanie
    8 juli 2016 at 11:26

    Ik ben heel blij dat je deze post hebt geschreven. Ik zit namelijk al een tijdje met hetzelfde probleem. Bezoekersaantallen, likes, bekendheid,… Ik word er een beetje moe van en ik zie vaak het bos door de bomen niet meer. Ik wil gewoon doen waar ik van houd. Nu ik dit lees, weet ik dat er nog iemand is die hier zo over denkt en dat motiveert mij weer om gewoon te doen wat ik wil. Thanks 🙂

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:10

      @Stephanie: Graag gedaan! Blijf vooral ook lekker doen waar jij je goed bij voelt. Wanneer je blog moet je er wel energie van krijgen. Als je, je er alleen maar druk om maakt is dat nooit goed eigenlijk!

  • Reply
    Tessa
    8 juli 2016 at 11:51

    Dit is inderdaad iets wat veel veranderd is. Ik blog puur alleen omdat ik het leuk vind. En verschillende hobby’s kan combineren. Ik maak me niet zo druk om bezoekersaantallen. Natuurlijk is het ontzettend gaaf om te zien als je blog groeit. Als nog probeer ik nog zoveel mogelijk te doen hoe ik het wil. Ook een reden dat ik niet in een niche schrijf ik vind te veel leuk. En als ik daardoor niet ‘’groot’’ wordt maakt dat mij niet uit.

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:12

      @Tessa: Haha ja ik zou ook niet in een niche passen. Ik vind gewoon teveel leuk en daar schrijf ik dan ook graag over. Bovendien ik zou niet weten wat mijn niche zou moeten zijn. Mijn doel is ooit geweest om positief naar de dingen te kijken en deze ook te delen. Dat blijf ik zoveel mogelijk doen!
      Fijn dat jij er de rust in hebt en je er niet zo druk om maakt. Fijn weekend!

  • Reply
    Marlous
    8 juli 2016 at 12:54

    Mooi stuk. Moet zeggen dat ik zelf niet heel veel last heb van die statistieken. Ja, ik vind het superleuk als iets aanslaat, maar als ik het even te druk heb.. so be it. Ik geloof echt dat dat komt omdat ik net als jij al zo lang blog, en dat ik me dus ook nog goed kan herinneren hoe het was zonder al die statistieken. Want inderdaad, in de tijd van web-log gooide ik geloof ik elke dag wel iets online en kreeg ik elke dag 40 comments (waar je vervolgens ook al die 40 blogs afging, haha). Ik blog echt uit passie, en dat komt met vlagen.

    Ik stoor me wel aan nieuwe bloggers die zich alleen maar lijken te bekommeren over perslijsten (wat eigenlijk gewoon folderlijstjes zijn, maar ok) en bezoekersaantallen. Het allerstomste vind ik nog dat je steeds vaker ziet dat mensen dingen na-apen of overnemen.. Maar goed, dat is dan maar een compliment 😉

    Ik zou gewoon doorgaan met hoe je het doet, ik lees je blog al jaaaaaaren en zal dat ook nog blijven doen. Zolang je het zelf nog leuk vind, toch?

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:18

      @Marlous: Wat lief! En absoluut wederzijds. Ik zie bij jou de juiste balans. Jij knalt niet elke dag wat online om maar wat online te hebben. Dat vind ik sterk aan jouw blog. Elk stukje is met liefde geschreven.
      De waanzin van een of twee blogposts per dag zal ik nooit begrijpen. Dat is toch niet bij te houden? Gelukkig is het een vrij land en mag iedereen doen waar hij of zij zich goed bij voelt. Ik probeer gewoon weer even mijn eigen weg en vooral balans te vinden.
      Perslijsten.. ze zorgen vooral voor heel veel oninteressante e-mails…

  • Reply
    Britt • against the grain
    8 juli 2016 at 13:26

    Ik hoor (helaas, blijkbaar) tot de laatste groep die er net bij is gekomen en eerlijk gezegd ben ik net totaal niet bezig met statistieken en bezoekersaantallen of geld verdienen. Ik ben zelfs niet eens bezig met een bepaald blogschema ofzoiets, haha. Ik zie het iets als uitlaatklep als ik even iets wil delen, haha. Maar ik ben blij dat je er weer geleidelijk aan voor gaat gaan! <3

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:15

      @Britt: Waarom helaas? Ik vind het alleen maar leuk dat er bloggers bijkomen hoor 😉 Ik ben inmiddels alleen oud aan het worden en draai daardoor wat langer mee als blogger, maar dat maakt mij zeker niet beter. Ik probeer alleen weer terug te gaan naar de reden waarom ik ooit ben gaan bloggen. Dus zeg vooral geen helaas, want dat was niet de bedoeling van mijn blogpost.

  • Reply
    Anne
    8 juli 2016 at 14:31

    Ahhh wat leuk!
    Ooit heb ik hier ook iets over geschreven. Wel ironisch dat dat toevallig één van de artikelen was met de meeste bezoekersaantallen en views, maargoed, daar draait het dus niet om hè… 😉
    Ik ben het met je eens. Bloggen is een hobby, en tenzij je heel veel talent + een grote dosis geluk hebt, kun je hierin doorbreken. Ik denk ook niet dat dat iets is waar je vanuit moet gaan als je een blog begint. Als je het niet leuk vind gaat het sowieso niet werken om er écht iets van te maken.

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:20

      @Anne: Nee absoluut, als je er een succes van wilt maken moet je keihard werken! Ik denk dat het maar voor een kleine groep is weggelegd om er een inkomen uit te vergaren die een baan elders overbodig maakt. Ik ben wat dat betreft ook zeer benieuwd naar de toekomst van het bloggen en social influencers.

  • Reply
    Mieke
    8 juli 2016 at 15:39

    Eigenlijk is dat ook de reden dat mijn blog is doodgebloed. Weinig inspiratie door een gebrek aan tijd en het idee dat je “moet” posten. Jammer, want als je er een tijdje uit bent lijkt alles onbelangrijk om te delen.
    Ik vind jouw blog juist super. Je hoeft niet elke dag te posten. Juist jouw authenticiteit en de verzorging van jouw blog maakt het plaatje compleet!

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:23

      @Mieke: Wel jammer, want ik vind jouw blog altijd zo gezellig. Gewoon over het leven en jouw mooie meiden. Ik snap wel wat je bedoelt, soms lijkt het iets zo triviaal om te delen, maar aan de andere kant is dat ook een beetje was bloggen is. Een groot deel van de bloggers bespreekt nu niet echt hele belangrijke zaken.
      Lief compliment Mieke!

  • Reply
    Karlijn
    8 juli 2016 at 17:46

    Precies dit. Ik blog nog lang zo lang niet als jij, pas een jaar of drie en weet dus niet hoe het daarvoor was. Maar ik herken eigenlijk alles wat je zegt, bloggen om het geld, verschrikkelijk. Dat is toch niet waarom je blogt? Je weet hoe ik erover denk, dus lieve Lonneke, I’m with you! En nog gecondoleerd met je schoonvader, iemand verliezen is moeilijk en ik hoop dat jullie veel mooie herinneringen aan hem hebben. X

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:24

      @Karlijn: Dank je wel meid! Iemand verliezen is erg moeilijk, zeker als je net kleintje hebt van 6 weken oud. Het hoort bij het leven, maar het is gewoon Kl*te.
      Jouw blog is er ook duidelijk een die geschreven is vanuit passie. Lekker blijven doen zo, want je bent een van mijn favorieten!

  • Reply
    Sas
    8 juli 2016 at 22:09

    Ik blog ook al heel wat jaartjes zoals je weet. Nog steeds met evenveel plezier… Ik hou me totaal niet bezig met statistieken maar met de dingen die ik leuk vind. Ik wil jou juist complimenteren, je bent een van de bloggers die ik al geruime tijd volg door je fijne artikelen en persoonlijkheid.

    • Reply
      Lonneke
      8 juli 2016 at 22:26

      @Sas: Dank je wel! Het is ook geheel wederzijds. Ik moest door alle hectiek in mijn leven de laatste jaren gewoon weer even mijn weg vinden en bedenken wat ik nu wil met mijn blog. Stoppen met bloggen dat kan ik niet, want daar vind ik het veel te leuk voor 🙂

      • Reply
        Sas
        9 juli 2016 at 09:02

        Fijn te horen dat bloggen (ook) zo’n deel is geworden van je leven. Zelf ben ik de loop der jaren ook gaan nadenken welke kant ik op wil met mijn blog en ben de laatste maanden meer offline aan het leven dan online, voelt goed. Dan maar een ‘minder groot blog’ . Succes met alle hectiek en met je gezinnetje! Geniet van alles 🙂

  • Reply
    Lotte - scratchingmymap
    8 juli 2016 at 22:15

    Ik ben zelf nog maar een jaartje bezig met bloggen en heb mezelf altijd gezegd dat het mijn blog is (dus da-aag geleuter over dat een niche MOET) en dat ik er gewoon mee mag doen wat, waar en wanneer ik wil. Ik ben ermee begonnen als creatievere uitlaatklep voor mijn werk, dus meer stress of druk opleggen wou ik echt niet.
    Ik vind jouw blog heel fijn om te lezen: zo lekker no-nonsense en echt helemaal zoals jouw blognaam het zegt “bringing happiness” 🙂 Doe jij maar gewoon zo lekker verder, goed bezig!

  • Reply
    Maris Maria Renne
    9 juli 2016 at 09:12

    Herkenbaar wat je schrijft, alles. Ook wanneer je er wel fulltime aan toekomt aan je blog te werken, kun je een bepaalde druk ervaren. Lastig (vond ik) om los te laten dat statistieken soms tegenvallen of dat lezers/bedrijven bepaalde prestaties of aanwezigheid van je verwachten. Ik heb bijvoorbeeld wel eens een fase dat ik even geen zin heb in instagram of twitter, of dat het twee dagen niet uitkomt iets te posten op mijn blog.
    Maar dan krijg ik pb’s of mailtjes met vragen of het wel goed met me gaat. Nu maak ik me er niet meer druk om, maar ik heb me wel eens (vaak) schuldig gevoeld omdat het voelde alsof ik onderpresteerde of mensen teleurstelde. Belachelijk natuurlijk, want ik ben ook maar gewoon een mens. (Niet verder vertellen 😉 )

  • Reply
    Lottes Anekdotes
    9 juli 2016 at 20:26

    Goed stuk! Ik begrijp je helemaal 🙂 Ik ben een kleine blogger, maar daar ben ik eigenlijk ook wel blij om. Ik voel geen druk om heel vaak te publiceren, waardoor ik niet begin te stressen als ik eens een weekje niets kon posten. Mijn ‘echte’ leven is veel belangrijker en als mijn blog er dan bij inschiet, tsja… Dan is dat maar zo. Ik word soms wel onzeker als ik op die facebook-groepen al die hoge bezoekersaantallen lees, maar meestal kan ik mij daar snel overheen zetten.

  • Reply
    Demi
    10 juli 2016 at 20:30

    Fijn artikel, ik ben het volledig met je eens! Complimentjes voor je blog en fotografie-skills trouwens, alles ziet er ontzettend mooi uit! 🙂

  • Reply
    Kimberley
    11 juli 2016 at 15:57

    Ik begrijp je helemaal! Eigenlijk voelt het bij mij precies hetzelfde. Soms is het heel lastig, omdat ik alles los wil laten en gewoon weer wil bloggen voor mezelf, maar dat gaat niet altijd helemaal. Ik vind het dan ook heel fijn om te lezen dat andere bloggers er ook zo over denken! Je blog is onwijs mooi, je foto’s zijn mooi en ik vind jou ook echt een tof persoon, dus ik blijf je volgen, hoe dan ook 🙂

  • Reply
    Barbara
    13 juli 2016 at 07:20

    wat een leuke post, en ik ga je zeker blijven volgen, ben nu al benieuwd! Ik ben zelf een ‘beginnende’ blogger, al blogde ik tussen 2010 en 2011 een tweetal jaar over de moeilijke weg die we aflegden om zwanger te worden. Toen had ik dus ook nog een pak meer tijd om te schrijven, en veel inspiratie, maar de doelgroep was (relatief!!) beperkt. Binnen die doelgroep was er wel een heel hecht contact, ook met medebloggers rond het onderwerp… Nu, twee kinderen rijker, ben ik een crea-blogje begonnen, maar ik zoek nog heel erg m’n eigen aanpak. Al ligt het nu redelijk stil omdat we net verhuisd zijn naar de andere kant van de wereld en ik heel wat andere dingen aan m’n hoofd heb. Maar ik herken dus wel sommige van je gevoelens. Ik wil graag deel uitmaken van iets, maar wil mezelf niet verliezen in mails en facebooktoestanden, laat staan dat ik nog allerlei andere dingen erbij kan nemen zoals IG en zo, hoe leuk dat wrsch ook is. De online tijd is nu al zo groot, dat moet echt niet nog méér worden… Anyway, een hele uitleg hier ook, je onderwerp raakt duidelijk een gevoelige snaar 😉

  • Reply
    various kinds
    13 juli 2016 at 14:55

    Ik blog al 5 jaar en ik herken volledig je gevoel. Ik voel ook die druk en heb steeds het gevoel dat iedereen mij voorbij steekt. Maar als ik kijk naar de blogs die ik net leuk vind zijn dat toch nog steeds die die het meest authentiek zijn.
    Je kan toch het meest bij jezelf blijven.

  • Reply
    Charlotte
    14 juli 2016 at 09:29

    Ik zo’n “net pas begonnen” blogger. Ik blog sinds 1,5 jaar. Ik ben begonnen omdat ik het leuk vind om mijn verhalen te delen en om hier later op terug te kunnen kijken. Bang om de kleine dingen te vergeten.
    De druk die je omschrijft is heel herkenbaar. Als je niet hetzelfde pad bewandeld als de andere hoor je er niet bij. Soms voelt het net of ik weer op de middelbare school zit. We zijn allemaal jaloers op elkaar en gunnen elkaar niks. Erg jammer, want het kan zo fijn zijn om een gelijke passie/hobby te hebben en hierover te praten. Misschien ligt het ook enigszins aan mij aangezien ik nogal een flapuit ben en, in de ogen van andere, suffe dingen zeg (lees: op een evenement verkondigde de ik trots dat ik mijn eerste betaalde opdracht had gedaan, je had sommige moeten zien kijken 😉 ) maar goed, dat is nu eenmaal wie ik ben en ik ga dat absoluut niet veranderen 🙂

  • Reply
    Astrid
    14 juli 2016 at 09:30

    Mooie blogpost en je hebt zeker gelijk. Er zijn belangrijkere zaken in het leven dan het online wereldje. Je gezin, je familie, je gezondheid. Allemaal vele malen belangrijker! Dat heeft bij mij ook prioriteit boven het bloggen. Toch vind ik het wel gaaf als mijn cijfers groeien. Door jouw post besef ik me nog even dat het niet alles is en dat ik het wellicht wat meer los moet laten. Groei komt vanzelf als je goede content maakt en goede content maak je als je doet wat je leuk vindt. Ik ben overigens van de nieuwe generatie, pas een paar maanden bezig 😉

  • Reply
    Sas
    14 juli 2016 at 12:46

    AMEN! Mijn prioriteiten verschuiven ook steeds meer naar het offline leven. ik vind dat toch belangrijker dan een ‘grote blogger worden online’ … Ik schrijf wanneer ik inspiratie heb en er zin in heb. Maar dat heb je allemaal al in mijn post gelezen 😉 Lief dat je me artikeltje noemt en dat je hierdoor de inspiratie hebt gekregen deze post af te maken! Geniet van je gezinnetje, dat is toch het aller belangrijkste<3

    • Reply
      Sas
      14 juli 2016 at 12:48

      Haha en ik had hier al op gereageerd zag ik hierboven, maar deze post is zeker een 2de comment waard 😉

  • Reply
    Merel
    14 juli 2016 at 13:33

    Ik blog nog niet zo héél lang maar ik ben er al snel achter gekomen dat bloggen om meer bezoekers te krijgen (en voor geld) helemaal niet leuk is. Ik had ook een tijd dat ik gewoon helemaal ‘vast’ liep met het bloggen en dat het plezier er even af was. Nu wil ik vooral gaan voor plezier en kwaliteit.

  • Reply
    zwartraafje
    14 juli 2016 at 15:13

    Ja hoor, daar kan ik me zeker in terugvinden. Ik hou na tien jaar nog steeds van het bloggen. Sommige dingen zijn door de jaren heen wel wat veranderd maar eigenlijk blijf ik gewoon mijn zin doen. Zo blog ik de laatste tijd dagelijks (maar ik heb nu eenmaal meer vrije tijd als anderen – ook al is dat geen eigen keuze) en dat gaat me goed af. Ik hou van het schrijven van blogposts, het lezen van anderen hun artikels (al heb ik wel eens wat Blogfeed-achterstand) en het achter laten van reacties. De interactie met andere bloggers vind ik echt leuk. Zelf ben ik echter niet bezig met al die dingen die je zou moeten doen om meer volgers te trekken. Dat hele SEO-gegeven lijkt me een hele opdracht en de tijd die ik daardoor kwijt zou spelen spendeer ik liever aan andere zaken.

  • Reply
    Mylene
    14 juli 2016 at 17:11

    Zooo herkenbaar! Ik ben ook zo’n twaalf jaar geleden begonnen. Ik weet niet of ik jou toen meteen vanaf het begin ben gaan volgen, maar ik weet wel dat jij één van de eerste bloggers was uit dat ‘wereldje’. In de tussentijd ben ik al heel wat domeinnamen verder en verlies ik bloggers van toen uit het oog, om ze later weer tegen te komen (zoals bij jou).

    Maar inderdaad, toen was alles zo relaxed. Ik wil niet per se zeggen dat het toen beter was, maar wel heel anders. Toen konden we ons (denk ik) niet echt voorstellen dat je geld kon verdienen met je blog. Nu is dat zowat het eerste wat in je opkomt als je denkt aan een blogger: “Oh, verdien je er dan ook geld mee?”

    Ik merkte op een gegeven moment ook dat ik niet helemaal mee kon gaan in die flow. Misschien was ik er gewoon niet het type voor of was ik te gewend geraakt aan dat oude wereldje. Maar dat heeft er wel voor gezorgd dat ik heel onregelmatig ben gaan bloggen en dat ik ook in een fase zat waarin ik mijn blog niet goed genoeg vond. Iedereen heeft een onderwerp, een stijl, een niche. Ik doe maar wat… Maar inmiddels denk ik mijn draai weer gevonden te hebben. Ik weet waarover ik wil schrijven, ik ben blij met hoe het eruitziet en het voelt totaal niet als iets wat ‘moet’. Nou ja goed, lang verhaal! SORRY 😀

  • Reply
    Anita Willems
    15 juli 2016 at 07:53

    Via bloglovin kwam ik hier terecht. Je hebt een mooi stuk geschreven. Bij vlagen verdiep ik me in seo en lijkt het mij een goed idee om ook op Facebook te zitten, maar dat verwatert altijd snel weer. Stukken schrijven doe ik het liefst. En dat kost idd tijd. Ik heb ook een paar stukken in concept staan waarop ik aan het kauwen en herkauwen ben 🙂
    Die vluchtigheid van mensen is iets van de huidige tijd. Mensen raken snel ergens enthousiast voor, maar gaan ook snel weer naar iets anders. Een trouwe kern blijft, bij mij tenminste. En er komen nieuwe lezers bij, die net als ik op zoek zijn naar verdieping in hun leven.
    Nee, statistieken zijn niet het belangrijkst. Maar om niet meer gelezen te worden? Dan voelt het ook wel erg zinloos. Het is dubbel.

  • Reply
    Jessica
    15 juli 2016 at 10:42

    Helemaal mee eens! Ik ben een beginnende blogger, (7 maanden) om te bloggen en lekker mijn ei kwijt te kunnen. Tuurlijk leuk die bezoekersaantallen, maar niet het belangrijkste! Heerlijk schrijven over de mooie dingen van het leven, en wie het leest, leest het… Goede keuze van je, weer lekker bloggen om het bloggen.

  • Reply
    Maai
    15 juli 2016 at 11:10

    Ik ben het helemaal met je eens lonneke. Ik vind het eerlijk gezegd best een lastig wereldje. En stiekem merk ik dat ik er steeds meer afstand van neem en gewoon mijn eigen ding doe. Grappig genoeg groeit mijn blog juist nu ik er niet zo hard meer mee bezig ben. Blijkbaar heb ik dat nodig want je hebt gelijk, echte mensen om je heen zijn zo veel belangrijker dan je leven online. Geniet van je mooie kindjes! Liefs

  • Reply
    Marcella
    15 juli 2016 at 11:15

    Wat ken ik je al een tijd hé, leuk! Ik ben de afgelopen 3/4 jaar fanatiek aan het bloggen en hou dat best goed vol. Wel moet ik er om denken dat ik op bepaalde avonden of op vrijdag veel doe, want ik en kan er niet elke dag aandacht aan besteden. Ik kan het tegenwoordiger beter loslaten als dat niet lukt. Maar goed, ik groei dan ook aardig. Dat geeft sowieso een fijn gevoel! Lekker blijven bloggen hoor, als het je lukt. Ik lees je artikelen graag, en dat al 12 jaar!

  • Reply
    Stijn
    16 juli 2016 at 09:36

    Interessante blog! Graag wil ik zelf beginnen “bloggen” om een uitlaat klep te hebben voor mijn passie (eigenlijk een grote obsessie) van interieurs kwijt te kunnen. Niet met de bedoeling om hier mee geld te verdienen (wist helemaal niet dat dit kon!), of om miljoenen volgers te hebben (cijfers zeggen me niets). Ik had altijd gedacht bloggers dit met passie doen en hun lezers willen inspireren.
    Lonneke, volg je eigen weg. Voor mij is het in iedere geval een plezier jou te volgen!

  • Reply
    Sheila
    21 juli 2016 at 21:07

    Yes, ik zat in die community. Het is dus heerlijk herkenbaar wat je er over schrijft en hoe alles toen zo anders ging. Je bouwde echt een band op met je volgers en gunde elkaar dingen. Iedereen was ook persoonlijk bezig. Toen ging het niet om het worden van een online tijdschrift of het krijgen van tig volgers of geld er mee te verdienen (dat kwam geen seconde bij iemand op, want het was toen gewoon een blooming business). En die persoonlijkheid mis ik bij heel veel mensen. Het is zo veranderd sinds toen. Jij hebt dat in stappen van 12 jaar meegemaakt. Ik heb daar echt een groot gat in en moet daarom nu nog steeds wennen aan bepaalde gang van zaken.

    Ik ben in ieder blij dat jij nog steeds blogt. Juist door je verleden en dat we elkaar nog kennen van web-log, heb ik ook het gevoel dat ik je tenminste ‘echt’ ken (even los van het feit dat we natuurlijk elkaar ook echt eens ontmoet hebben). Ik bedoel niet nu als één van de vele bloggers. Dus ik kan alleen maar omarmen dat je terug gaat naar je basis, omdat voor mij persoonlijk, ben je altijd bij die basis gebleven. Dat las ik meer tussen de regels door, zeg maar.

    Ik kan je alleen maar aanraden om te bloggen wanneer het jou uitkomt en over dát waar jij blij van wordt. Ik heb besloten om het niet anders te doen, anders ga ik het gewoon niet volhouden. Dan gaat bloggen me eens tegenstaan en dat wil ik juist voorkomen.

    En voor mij ben je echt wel nog steeds een grote inspiratiebron in de blogwereld. Eigenlijk ook wel de grootste. Dat gaat niet veranderen 🙂

  • Reply
    Alex
    22 juli 2016 at 21:10

    Super leuke tekst! Ik ken het zelf, ik denk er ook soms over naar, of ik niet meer zou moeten doen…maar ik leef sinds februari in New York, en ik wil hier natuurlijk ook zo veel mogelijk dingen doen en ontdekken! En als ik dan al op werk de hele dag op een scherm moet kijken, heb ik daar s’avonds niet meer zooooo veel zin in!
    Ik ben een paar jaar geleden met mijn blog in het Duits begonnen en schrijf inmiddels in drie talen (Nederlands, omdat het net als Duits mijn moedertaal is en Engels, omdat ik veel internationale vrienden hebben, die mijn blog ook graag volgen), en daar heb ik dus nog meer tijd voor nodig. Het is dus afvragen, wat ik eigenlijk wil en of ik alles wil vertalen of sommige dingen ook alleen in een of twee talen doe…en daar komt dan nog social media bij. Als ik dan een mailtje voor een samenwerking krijg, die uiteindelijk toch niet doorgaat, omdat ik niet actief genoeg ben op social media of gewoon geen 10k followers heb, dan vind ik dat irritant, maar uiteindelijk gaat het toch om plezier aan het schrijven!

    Groetjes uit New York,
    Alex

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 20:23

      Absoluut! In drie talen schrijven lijkt me pittig, want het is gewoon drie keer zoveel werk. Je zou ook gewoon alleen in Engels kunnen schrijven? Of zie je dat niet zitten?
      Offtopic, maar wat gaaf dat je in New York zit. Het lijkt me zo’n bijzondere stad en ik zou het graag nog eens bezoeken!

  • Reply
    Yvonne
    23 juli 2016 at 16:12

    Juist fijn dat je zoiets als doorgewinterd blogger deelt! Omdat er zoveel blogs bij zijn gekomen en die focus op bereik zo groot is, heeft het mij tijdenlang tegengehouden om er (weer) mee te beginnen. Maar ik vind het gewoon zo leuk om te schrijven… Na lange tijd twijfelen ben ik toch over die inmiddels torenhoge drempel gestapt om weer een blog te beginnen, maar dat is nog een beetje eng tussen al die joekels. Wat heb ik daar te zoeken? Daarentegen viel me ook op, dat er helaas ook een heleboel blogs zijn waarvan ik me afvraag waarom ze zoveel volgers hebben en of ze het nou zelf ook eigenlijk doen om leuke, authentieke content te creëren (of inderdaad alleen vanwege de inkomsten?).
    Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die het juist om andere redenen wil doen. En ja, natuurlijk is het dan nog wel spannend of er ook leuke reacties op gaan komen. Maar je post inspireert me in ieder geval om vooralsnog gewoon door te gaan en mijn eigen weg te vinden 🙂

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 20:21

      @Yvonne: Weet je.. uiteindelijk kunnen we ook niet allemaal groot worden en er veel geld mee verdienen. Ik denk dat de ‘markt’ daar te klein voor is. Ik vond het gewoon zo lastig dat, wat ooit een hobby was, ineens meer ‘moest’ worden. Dat je overal tips las om te groeien. Dat ik ineens zoveel mails moet beantwoorden van bedrijven e.d. Dat ik mezelf (want ik deed het zelf) die druk oplegde en daardoor ook qua creativiteit inklapte en soms thuis gestrest rondliep, omdat ik nog een blogpost moest typen. Stressen over een hobby is nooit goed.
      Dat ik nu een stap terug heb gedaan geeft me enorm veel rust!
      Veel succes met bloggen, het belangrijkste is dat je plezier hebt en houdt!

  • Reply
    Joyce
    25 juli 2016 at 08:00

    Joehoe hier nog zo’n oude blogger en ja wij volgen elkaar al heeeel wat jaartjes 😉 Ik merk dat ik wat meer meegroei met “hoe het hoort’, statistieken bijhouden, er inkomsten uithalen en druk voelen iedere dag iets online te plaatsen.
    Maar ik heb nooit het gevoel dat het niet goed is zo, dat ik mezelf daarin kwijtraak. Ik barst van de inspiratie en probeer zoveel mogelijk mezelf te zijn en te blijven.

    Maar ik begrijp wel wat je zegt, het moet je wel liggen. En after all heb ik een jaar of 10 geblogd zonder ooit maar een samenwerking te hebben en daar is het me dan ook nooit om te doen geweest. Nu ben ik blij dat ik met mijn grootste hobby een leuk zakcentje kan verdienen, want dat geld kunnen we nu eenmaal heel erg goed gebruiken.
    Maar ik heb mezelf wel altijd voorgenomen ermee te stoppen of een stapje terug te doen zodra het niet meer goed voelt. En ik geef ook niet zoveel om andere blogs, reageer niet elke dag op allerlei blogs om maar nog meer gelezen te worden. De prioriteit ligt echt bij mijn eigen blog en bovenal bij mijn gezin.

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 20:17

      @Joyce: Fijn dat het voor jou zo goed voelt. Begrijp me niet verkeerd hoor, het lijkt me leuk als mijn blog mijn werk zou zijn. Tegelijkertijd ben ik een beetje allergisch voor commercie.. en om geld te verdienen met je blog moet je toch wel commercieel zijn. Ik vind het dan moeilijk om mezelf te blijven. Nu ik dat los heb gelaten voel ik me een stuk relaxter.
      Ik moet wel zeggen dat het ook komt, omdat er het afgelopen jaar zoveel is gebeurt en dat we iemand zijn verloren die dichtbij ons stond op het moment dat we een kleintje kregen. Nog nooit zoiets tegenstrijdigs meegemaakt. Het maakt wel dat ik nu kies voor het ‘echte’ leven. Klinkt wat zwaar, maar.. pluk de dag zeg maar. Ik heb de afgelopen maanden gezien dat het ineens over kan zijn.
      Maar stoppen met bloggen? No way, ik vind het veel te leuk!

  • Reply
    Hoe laat is het? Komkommertijd! - Bringing Happiness
    27 juli 2016 at 11:26

    […] ben niet verdwenen hoor. Na mijn laatste blogpost heb ik het lekker rustig aan gedaan. Al is rustig niet het goede woord, want zowel Man, Mini als ik […]

  • Reply
    Paul
    1 augustus 2016 at 22:25

    Gezien de hoeveelheid reacties heb je een snaar geraakt. Ik ben ook een oldskool blogger (anno 2003, onder een andere naam). Toen ging het om de reacties, discussies en de ontmoetingen in het echte leven. Mijn blog leent zich volgens mij niet voor SEO-optimalisatie, en ik beperk me ook niet tot een niche. En ik schrijf onregelmatig. Oftewel, de hoop om de bekendste blogger in Nederland te worden gaf ik heel lang geleden op. Wel zo rustig, kan ik je vertellen.

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 20:13

      @Paul: Absoluut! Het gaat mij de laatste weken ook goed af en ik moet zeggen dat het me prima bevalt. Ik hou me lekker bezig met mijn leven en ik fotografeer als ik zin heb. Die blogjes komen wanneer ik zin heb.
      SEO-optimalisatie.. pff ik geef er helemaal niets om!

  • Reply
    Curly Creative
    4 augustus 2016 at 10:23

    Goed stuk Lonneke!
    Ik moet je heel eerlijk bekennen dat het mij ontbreekt aan veel contact met mijn lezers.
    Er worden minder reacties achtergelaten dan ‘vroeger’ en wanneer er iets word achtergelaten merk ik dat het vooral veel korte berichtjes zijn die vaak niet eens echt antwoord geven op de vragen die ik stel op mijn blog.
    Dat zet mij aan het denken want word het artikel wel echt gelezen en wat is het dat er voor zorgt dat er minder reacties worden achtergelaten? Het zaait bij mij net als bij jou wat twijfel want doe ik het wel goed?
    Maar ik blijf gewoon doorgaan en post artikelen die ik leuk vind en mij bezig houden

    Keep up the good work!

    x

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 20:11

      @Curly Creative: Ja herkenbaar. Soms komt er een reactie waaruit duidelijk blijkt dat er niet gelezen is. Jammer is dat. Ik waardeer elke reactie erg, maar dan vraag ik me soms wel eens af waarom iemand eigenlijk reageert.
      Ik moet zeggen dat het me sinds het schrijven van dit artikel steeds beter lukt om mijn blog los te laten. Ik vind het heerlijk. Ik ben lekker aan het fotograferen en blog wanneer ik zin heb!

  • Reply
    Sanne - loveisthenewblack
    4 augustus 2016 at 10:57

    Herken mezelf enorm in je blog! Die druk slaat nergens op, lekker negeren dus en doen wat je wil. 😀

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 19:55

      @Sanne: We doen het onszelf aan, dat is het ergste haha.

  • Reply
    Carla
    4 augustus 2016 at 11:04

    Hoi Lonneke ik heb tot het einde gelezen 🙂 en als blogger sinds ruim 2 jaar volg ik je helemaal in jouw verhaal. Op dit moment heeft mijn blogje zelfs een zomer pauze omdat ik momenteel geen energie, geen tijd noch zin heb om te bloggen omdat ik ga verhuizen…. Als alleenstaande mama van 2 tieners niet gemakkelijk maar voor een goed doel. Groot gelijk dat je je gevoel volgt en ik lees hier graag mee. Doe zo verder. X

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 19:54

      @Carla: Je hebt groot gelijk. In de zomer is er toch nooit veel te doen dus dat is een mooi moment om een pauze in te lassen. Ik kan me voorstellen dat je het met twee tieners erg druk hebt! Het belangrijkste is dat je er plezier in hebt en er energie uithaalt. Geniet van je weekend Carla!

  • Reply
    Mariët
    4 augustus 2016 at 11:31

    Heel herkenbaar hoor Lonneke! Nou blog ik altijd al wanneer ik tijd en zin heb (ok vooral wanneer ik tijd heb, ben er achter gekomen dat ik mijn offline leven véél leuker en belangrijker vind) en ik heb de “druk” van het bloggen nooit echt ervaren. Wel dat er grote veranderingen hebben plaats gevonden in blogland, die ik niet altijd even tof vind. Plezier is het belangrijkst! En ik vind het wél heel tof dat je meer met fotografie wil doen want jouw foto’s zijn prachtig! 🙂

    • Reply
      Lonneke
      5 augustus 2016 at 19:51

      @Mariet: Dank je wel, leuk om te horen. Fijn dat je zo bij jezelf kunt blijven in je bloggen. Dat is het belangrijkste, want zo blijft jouw blog ook authentiek.

  • Reply
    Nina
    10 augustus 2016 at 21:52

    Je had het niet beter kunnen omschrijven. Ik kan mij erg vinden in wat je schrijft. Het bloggen lijkt alleen om het grootse te gaan en om louter geweldige statistieken te hebben. Maar er zijn altijd dingen in je offline dingen die de aandacht verdienen. Ik vind dat bloggen gaat om plezier hebben in schrijven en eventueel fotograferen. En waarom zou dat niet op je eigen tempo mogen 🙂 Ik voel mij wel eens klein als ik een blog zie waarvan ik denk: had ik dat nou maar ook gedaan, met die lay-out, teksten en dat beeld en al die volgers.

  • Reply
    Veronica
    13 augustus 2016 at 22:14

    Mijn blog ligt momenteel compleet stil, ik vind de meeste blogs te commercieel, je ziet echt dat ze hun geld moeten verdienen met hun blog en soms vind ik het zelfs lijken op een toneelstukje. Ik blog ook al echt heel lang maar ben er eerlijk gezegd een beetje klaar mee, vind het nog leuk om rond te kijken en zo nu en dan te reageren maar daar houdt het ook wel mee op. Ik besteed die tijd gewoon liever aan mijn mooie gezin, ik geef je dus groot gelijk!

  • Reply
    Denise
    14 augustus 2016 at 00:51

    Tja, lastig. Ik blog sinds 2003 (de web-log.nl-tijd) en zie ook dat het erg veranderd is. In het begin waren er nog geen sociale media, dus er werd veel meer bijelkaar gereageerd. Ik kreeg vaak tientallen en regelmatig meer dan 100 reacties! Eigenlijk was ik 2007 al een mamablogger terwijl niemand het toen nog over mamabloggers had. En het ging puur om wat ik vertelde en liet zien, mooie verhalen maar ook gewoon ‘logjes’ (zoals ik ze toen noemde)over het graag zwanger willen worden, het dagelijks leven met kleine kinderen en (uiteindelijk) ook over de moeilijkste tijd, namelijk toen ik alleenstaande moeder werd. Producten promoten deed ik niet, of gewoon omdat ik enthousiast was, maar zonder linkjes of banners.
    Nu schrijf ik behalve voor een vrouwensite vooral voor mijn eigen blog, over reizen, omdat ik daar heel blij van word én omdat het meer bij me past dan wat dan ook.
    En ja, in die zin doe ik er aan mee. Met mijn huidige blog ben ik anderhalf jaar geleden begonnen en ik ben er trots op dat ik dit jaar élke maand weer meer bezoekers heb (augustus wordt weer een record!) en dat het echt heel goed gaat. Daar werk ik heel hard voor! Tegelijkertijd moet ik bekennen dat ik soms (als ik voor de 20e x op een dag mijn statistieken check) wel denk ‘Waar ben ik mee bezig?!’
    Maar ja, op andere momenten geniet ik weer zó van het schrijven dat ik niet naar bed wil omdat ik nog zoveel ideeën heb. Dat gaat nooit weg. Wat ik in die zin dan ook lastiger vind is dat ik altijd nog veel meer heb wat ik voor mijn gevoel nog ‘moet’ schrijven (eigenlijk vooral ook wat ik wíl schrijven, en dus mezelf opleg) dan dat ik tijd heb. Dat blijft lastig. Maar… aandacht voor je kinderen is nog belangrijker! Die van jou zijn nog zo klein, dan ís het ook echt nog moeilijker, dat weet ik nog goed. Zelfs nu blog ik bijna alleen maar als ze er niet zijn, anders schiet het gewoon niet op. Ik kan alleen maar zeggen (en nu voel ik me net een oude tante, haha): geniet ervan, voor je het weet zijn ze ineens bést wel groot (m’n jongste wordt over een week al 7!)

  • Reply
    Miriam
    22 augustus 2016 at 21:34

    Idd: you rock!! Al die cijfertjes de hele tijd en altijd maar meer meer meer willen, voor wie doe je het dan nog?! Ik ben echt begonnen met bloggen voor mijzelf en natuurlijk is het leuk als er iemand komt kijken en/of een berichtje achterlaat, maar daar blog ik niet voor. Ik wil mijn eigen belevenissen en prachtige herinneringen kunnen terug lezen en kijken. Dus ja: ik vind het tof als iemand voor zichzelf kiest *duimpje omhoog* 😀

  • Reply
    Smilenotes & Nonsens - Bringing Happiness
    24 augustus 2016 at 16:00

    […] en knieën toen ze een maand of 11/12 was. ▲ De rust die ik momenteel in mijn hoofd heb m.b.t. het bloggen. Ik heb het allemaal even compleet los kunnen laten en ik vind het heerlijk. Ik voel totaal geen […]

  • Laat een reactie achter